παρέλκω
παρέλκω, to draw aside, pervert
Could not find παρεῖλκον in Logeion dictionaries.
παρεῖλκον imperfect active indicative 3rd plural, imperfect active indicative 1st singular of παρέλκω
παρέλκω, fut. -ελκύσω LXX Si. 29.8 (v.l. -ελκύσῃς): aor. -είλκυσα Ar. Nu. 553: pf. -είλκυκα PMagd. 6.10 (iii B. C.): pf. Pass. -είλκυσμαι: —
- draw aside, π. πραγμάτων ὀρθὰν ὁδόν Pi. O. 7.46; π. τὸ ἀκόντισμα draw it out sideways, Plu. Cam. 2; π. ἑαυτόν withdraw secretly, Id. Cleom. 8; π. τινὰ ἀπὸ . . Chrysipp. ap. D.L. 7.182 (v. l.); π. ἡ φαντασία πρός τι S.E. P. 2.77:—Med., draw aside to oneself, get hold of by craft, οὕνεκα τῶν μὲν δῶρα παρέλκετο Od. 18.282.
- 2 lead alongside, as a led horse, Hdt. 3.102:—Med., ὁ ἐλαύνων τὸν ἕτερον παρέλκεται Harp. s.v. ἅμιπποι:—Pass., παρέλκεσθαι ἐκ γῆς to be towed from the bank, Hdt. 2.96.
- 3 κενὰς παρέλκειν (τὰς κώπας, acc. to Sch.) pull them through the air, without dipping them, i. e. make a mere show of working, Ar. Pax 1306.
- 4 drag in, ὅταν ἀπορήσῃ . ., τότε π. αὐτόν (sc. τὸν νοῦν) Arist. Metaph. 985a20; τὰ Ἰουδαϊκὰ εἰς τὸν μῦθον π. Plu. Isid. 2.363d:— Pass., to be brought in as an accompaniment, Phld. Mus. p.95 K.
- 5 lug on the stage, or maul a play, Εὔπολις μὲν τὸν Μαρικᾶν . . παρείλκυσεν Ar. Nu. 553.
- II spin out in time, τὰ κατὰ τὸν κίνδυνον π. ὀλίγας ἡμέρας Plb. 2.70.3, etc.; μηδὲν παρέλκων without delay, SIG 306.43 (Tegea, iv B. C.): c. acc., put off, fob off, τινα PMagd. l.c., etc.: abs., μὴ μύνῃσι παρέλκετε put not things off by excuses, Od. 21.111; also π. τὸν χρόνον D.H. 2.45, Luc. Am. 54:—Pass., to be delayed, Plb. 5.30.5, 22.4.11, D.H. 10.19.
- III intr., to be prolonged, continue, Luc. Am. 25, Eun. Hist. p.260 D.; ἡδονῆς παρέλκοντα μέτρα Luc. Am. 21.
- 2 to be redundant, περιττὰ καὶ παρέλκοντα Ph. 1.227, cf. Phld. D. 3.14, Arr. Epict. 1.7.29, S.E. P. 2.175; περὶ τῶν παρελκόντων λόγων, title of work by Chrysippus, Stoic. 2.7: so in Gramm., τὰ παρέλκοντα A.D. Pron. 3.6:—Pass., τὰ ἐκ περιττοῦ παρελκόμενα τοῖς ἐπιτηδεύμασι things merely appended to the arts, extraneous additions to them, Plb. 9.20.6, cf. D.H. 4.20, Plu. E apud Delph. 2.386d, A.D. Pron. 79.27.
- IV intr., to be derived, ἀπό . . ib. 6.16.
παρ·έλκω (f. παρέλξω, ao. παρείλκυσα)
I tr.
1 tirer de côté (v. σειραφόρος) Hdt. 3, 102 ||
2 tirer hors du droit chemin, acc. Pd. O. 7, 46 ; p. suite, tirer frauduleusement ou secrètement : ἑαυτὴν ἐκ τοῦ οἰκήματος, Plut. Cleom. 8, se glisser sournoisement hors de la maison ||
3 tirer le long de ou auprès : κενὰς π. (s. e. γνάθους) Ar. Pax 1306, tirer (les mâchoires) à vide, mâcher à vide, p. anal. avec les rameurs qui mettaient d’abord les rames en mouvement sans les plonger dans l’eau ||
4 tirer ou amener de force, Ar. Nub. 553 ; Arstt. Metaph. 1, 4 ||
5 tirer au delà, prolonger, traîner en longueur, retarder, acc. DH. 2, 45 ; Luc. Am. 54 ; abs. Od. 21, 111 ; au pass. Pol. 5, 30, 5 ; DH. 10, 19 ||
6 tirer au delà ou en outre, ajouter : τὰ παρελκόμενα, Pol. 9, 20, 6, ce qu’on ajoute à qqe ch., choses accessoires ou annexes ||
II intr. être superflu, Arr. Epict. 1, 7, 29 ; Sext. P. 2, 175 ; παρέλκει λέγειν, Clém. 2, 357 Migne, il est superflu de dire, etc. ||
Moy. attirer à soi par habileté ou par ruse, acc. Od. 18, 282 ||
➳ Impf. moy. 3 sg. poét. παρέλκετο, Od. l. c.
Étym. π. ἕλκω.
1. (van opzij) slepen, trekken:
2. van tijd
a. rekken, met acc.:
b. intrans. zich voortslepen, voortduren:
παρέλκω, (ἕλκω),
1) daneben od. auf die Seite ziehen, bei Seite bringen, herbeiziehen, Pol. 9.20.6 u. Sp.; u. med., für sich, d.i. an sich ziehen, raffen, δῶρα παρέλκετο, durch List oder sonst unrechtmäßiger Weise an sich bringen, Od. 18.282 ; – an od. von der Seite ziehen, von Kamelen, die als σειραφόροι an beiden Seiten neben dem Joche ziehen, Her. 3.102 ; vgl. Harp. v. ἅμιπποι ; – γνάθους, Ar. Pax 1305 ; verziehen od. bewegen. – Von dem Rechten abziehen, καὶ παρέλκει πραγμάτων ὀρθὰν ὁδὸν ἔξω φρενῶν, Pind. Ol. 7.46 ; παρέλκων ἑαυτὸν ἐκ τοῦ οἰκήματος, sich heimlich entziehend, Plut. Cleom.8.
2) intr., zögern, säumen ; μὴ μύνῃσι παρέλκετε, Od. 21.111, in die Länge ziehen ; τὸν χρόνον, hinziehen, hinbringen, Dion.Hal. 2.45 ; εἰ τὰ κατὰ τὸν κίνδυνον παρείλκυσε τελέως ὀλίγας ἡμέρας, Pol. 2.70.3 ; u. pass., τῶν ὀψωνίων παρελκομένων καὶ καθυστερούντων, 5.30.5, vgl. 23.2.11 ; Sp.
3) nebenher schleppen, überflüssig sein, Sp., besonders Gramm.; auch im pass., ἡ δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ ἡ τελευταία παρείλκοντο, Dion.Hal. 4.20 ; τὰ παρελκόμενα τοῖς ἐπιτηδεύμασι, was zu den Künsten gerechnet wird, ohne eigentlich ein wesentlicher Bestandteil derselben zu sein, Pol. 9.20.6.
1) daneben od. auf die Seite ziehen, bei Seite bringen, herbeiziehen, Pol. 9.20.6 u. Sp.; u. med., für sich, d.i. an sich ziehen, raffen, δῶρα παρέλκετο, durch List oder sonst unrechtmäßiger Weise an sich bringen, Od. 18.282 ; – an od. von der Seite ziehen, von Kamelen, die als σειραφόροι an beiden Seiten neben dem Joche ziehen, Her. 3.102 ; vgl. Harp. v. ἅμιπποι ; – γνάθους, Ar. Pax 1305 ; verziehen od. bewegen. – Von dem Rechten abziehen, καὶ παρέλκει πραγμάτων ὀρθὰν ὁδὸν ἔξω φρενῶν, Pind. Ol. 7.46 ; παρέλκων ἑαυτὸν ἐκ τοῦ οἰκήματος, sich heimlich entziehend, Plut. Cleom.8.
2) intr., zögern, säumen ; μὴ μύνῃσι παρέλκετε, Od. 21.111, in die Länge ziehen ; τὸν χρόνον, hinziehen, hinbringen, Dion.Hal. 2.45 ; εἰ τὰ κατὰ τὸν κίνδυνον παρείλκυσε τελέως ὀλίγας ἡμέρας, Pol. 2.70.3 ; u. pass., τῶν ὀψωνίων παρελκομένων καὶ καθυστερούντων, 5.30.5, vgl. 23.2.11 ; Sp.
3) nebenher schleppen, überflüssig sein, Sp., besonders Gramm.; auch im pass., ἡ δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ ἡ τελευταία παρείλκοντο, Dion.Hal. 4.20 ; τὰ παρελκόμενα τοῖς ἐπιτηδεύμασι, was zu den Künsten gerechnet wird, ohne eigentlich ein wesentlicher Bestandteil derselben zu sein, Pol. 9.20.6.
παρέλκω
[παρ-, παρα- 4.]
To use shifts, evade the issue Od. 21.111.
In mid., to draw off to oneself, gain by trickery : δῶρα Od. 18.282.
παρέλκω
- 1draw aside ἐπὶ μὰν βαίνει τι καὶ λάθας ἀτέκμαρτα νέφος, καὶ παρέλκει πραγμάτων ὀρθὰν ὁδὸν ἔξω φρενῶν O. 7.46
παρέλκω , imp. παρέλκετε, mid. ipf. παρέλκετο: draw along, fig., prolong, put off, Od. 21.111; mid., draw aside to oneself, get hold of, Od. 18.282.
παρέλκω
fut. ξω
also -ελκύσω
aor1 παρείλκυσα
perf. pass. παρείλκυσμαι
- Ito draw aside, pervert, Pind.: —Mid. to draw aside to oneself, draw away from, τί τινος Od.
- 2to lead alongside, as one does a led horse, Hdt.; παρέλκειν ἐκ γῆς to tow [boats] from the bank, Hdt.
- 3κενὰς παρέλκειν (sc. τὰς κώπας) to pull them through the air without dipping them, i. e. to make a mere show of working, Ar.
- IIto drag to one side, put off, μὴ μύνῃσι παρέλκετε put not things off by excuses, Od.
- IIIintr. to be prolonged, to continue, Luc.