παρελαύνω

παρελαύνω or παρ-ελάω, aor. παρήλᾰσα Il. 23.638, Ep. παρέλασσα ib. 382:—

• drive by or past, ἐναντίω δύʼ ἅρματε π. drive them past one another, Ar. Av. 1129; π. τὸν ἵππον X. Cyr. 5.3.55; τὰς αἶγας παρελᾶντα (Dor. pres. part.) Theoc. 5.89, cf. 8.73, Longus 3.15.
• • II as if intr.,
  • • 1 drive by (sc. δίφρον, ἅρμα, ἵππους, etc.), Il. 23.382, 427.
    • • b c. acc. pers., drive past, overtake another, οἴοισίν μʼ ἵπποισι παρήλασαν ib. 638; but π. Τρηχῖνα drive on to Trachis, Hes. Sc. 353; also π. ἐφʼ ἅρματος, ἐφʼ ἵππου, X. An. 1.2.16, 3.4.46.
    • 2 row or sail past, παρήλασε νηΐ Od. 12.186.
    • • b c. acc. pers., [Σειρῆνας] παρήλασαν ib. 197.
    • 3 in Prose, ride by, run by, c. acc., freq. in X., An. 1.2.17, al.; π. τὰς τάξεις ib. 3.5.4.
    • 4 less freq., ride up to, rush towards, πρὸς αὑτόν, ἐπὶ τοὺς πολεμίους, Cyr. 4.2.12, Eq.Mag. 8.18; ride on oneʼs way, Cyr. 3.3.4.

παρελαύνω, (ἐλαύνω), daneben vorbei- od. vorübertreiben, u. mit ausgelassenem ἅρμα, ἵππον u. dgl. scheinbar intr., vorbeifahren, -reiten ; τάχα παρελάσσεις, Il. 23.427, vgl. 382, mit dem Wagen überholen u. so im Wettlauf überwinden, wie οἴοισίν μʼ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε ib. 638 ; Τρηχῖνα παρελαύνω, ich fahre nach Trachis hin, Hes. Sc. 353 ; νηῒ παρήλασε, er segelte vorbei, Od. 12.186 ; u. so ἐπειδὴ τάς γε παρήλασαν 12.197 ; ἐναντίω δύʼ ἅρματε ὑπὸ τοῦ πλάτους ἂν παρελασαίτην, Ar. Av. 1129 ; u. in Prosa, παρελαύνων ἐφʼ ἅρματος, vorbeifahrend, worauf folgt ἐπεὶ δὲ πάντας παρήλασε, Xen. An. 1.2.16, der auch ἵππον dazu setzt, παρελαύνων τὸν ἵππον εἰς τὸ πρόσθεν, Cyr. 7.3.54 ; vorrücken, παρελῶντας ἐπὶ τοὺς πολεμίους Hipparch. 8.21, u. Sp., die auch wie Arat. 675 das nel. so brauchen ; bei Theocr. 5.89, 8.73 schwankt die Lesart zwischen παρελεῦντα, παρελᾶντα u. παρελῶντα.

†παρελαύνω

[παρ-, παρα- 3.]

3 sing. aor. παρήλασε Od. 12.186. παρέλασσε Il. 23.382, 527.

3 pl. παρήλασαν Il. 23.638 : Od. 12.197.

Infin. παρελάσσαι Il. 23.427.

• • 1
  • • a

      To drive one’s chariot past another, outstrip him in the race : ἤ κε παρέλασσʼ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν Il. 23.382. Cf. Il. 23.427.

    • b

      To sail past a specified point : οὔ πώ τις τῇδε παρήλασεν Od. 12.186.

  • 2

    With acc.

  • • a

      To drive past, out-strip, in the chariot-race : παρέλασσέ κέ μιν Il. 23.527. Cf. Il. 23.638.

    • b

      To sail past : σειρῆνας Od. 12.197.

παρελαύνω , fut. παρελάσσεις, aor. παρέλασσε, -ήλασαν: drive by, sail by; τινὰ ἵπποισιν, νηί, Il. 23.638, Od. 12.186, 197.

παρελαύνω or -ελάω fut. -ελάσω Attic -ελῶ aor1 -ήλασα Epic -έλασσα

• • Ito drive by or past, ἐναντίω δυʼ ἅρματε π. to drive them past one another, Ar.; τὰς αἶγας παρελᾶντα (Doric pres. part. acc.) Theocr.
  • IIintr.,
  • • 1to drive by, Il.:—then c. acc. pers. to drive past, overtake, Il., Xen.
    • 2to row or sail past, Od.; c. acc. pers., Σειρῆνας παρήλασε Od.
    • 3to ride by, run by, c. acc., Xen.
    • 4more rarely to ride up to, rush towards, Xen.: to ride on oneʼs way, Xen.