παρέλλειψις
παρέλλειψις, loss of one of two similar consonants
παρέλλειψις, εως, ἡ,
- loss of one of two similar consonants, as κάλιον for κάλλιον, Trypho Pass. 1.26, al.
- II π. τῆς φύσεως defect of nature, prob. in Anon. in Prm. in Rh.Mus. 47(1892).601.
παρ·έλλειψις, εως (ἡ) t. de gr. parellipse, omission d’une consonne redoublée dans l’intérieur d’un mot, Drac. 159, 23.
Étym. π. ἐλλείπω.
παρέλλειψις, ἡ, das Auslassen des Danebenstehenden, Drac. p. 159.23 ; S.Emp. adv. math. 8.446.