πολεμοποιέω
πολεμοποιέω, to stir up war
Could not find πολεμοποιοῦ in Logeion dictionaries.
πολεμοποιοῦ present middle-passive imperative 2nd singular, imperfect middle-passive indicative 2nd singular of πολεμοποιέω
πολεμοποιοῦ masculine genitive singular, feminine genitive singular, neuter genitive singular of πολεμοποιός
πολεμο-ποιέω,
- stir up war, X. HG 5.2.30, D.S. 13.53.
- II c. acc., make war on, τὰ ξυγγενείης Hp. Ep. 17.
πολεμοποιέω-ῶ :
1 exciter une guerre, Xén. Hell. 5, 2, 30 ||
2 exciter à la guerre, d’où provoquer : ἐς ἔχθρην, Hpc. Ep. 1284, 8, à l’inimitié.
Étym. πολεμοποιός.
πολεμοποιέω, krieg erregen, verfeinden ; Xen. Hell. 5.2.30 ; Philochor. beim Schol. Ar. Pax 476 ; Plut. Oth. 3 u. A.
πολεμοποιέω,
fut. -ήσω
- to stir up war, Xen. from πολεμοποιός