πολεμοκέλαδος
πολεμοκέλαδος, exulting in the din of war
πολεμο-κέλᾰδος, ον,
- exulting in the din of war, Βρόμιος Lyr.Adesp. 108.
πολεμο·κέλαδος, ος, ον [ᾰ] qui aime le bruit de la guerre, Poèt. (DH. Comp. 17).
Étym. πόλεμος, κ.
πολεμοκέλαδος, kriegsgetöse erregend, poet. bei Dion.Hal. C.V. p. 107.