προμαχέω
προμαχέω, to fight in front
προμᾰχ-έω,
- fight in front, ἀπὸ τῶν ἁρμάτων X. Cyr. 3.3.60, cf. Apollod. Poliorc. 187.9; Ἑλλήνων προμαχοῦντες fighting as their champions, Simon. 90.
προμαχέω-ῶ [ᾰ]
1 combattre aux premiers rangs, Xén. Cyr. 3, 3, 60 ||
2 combattre pour, gén. Sim. Epigr. 90 (149) Bgk.
Étym. πρόμαχος.
προμαχέω, = προμαχίζω ; Xen. Cyr. 3.3.60 ; Hdn. 6.9.5 u. a.Sp.
προμαχέω
fut. ήσω
πρόμαχος
- to fight in front, Xen.