προοιμιαστέον
προοιμιαστέον, one must premise
προοιμι-αστέον,
- one must premise, D.H. Rh. 2.8, Corn. Rh. p.357 H.: contr. φροιμιαστέον, Arist. Rh.Al. 1440b6, 1445a35.
προοιμιαστέον, vb. de προοιμιάζομαι, DH. Rhet. 2, 8 ||
➳ Par contr. att. φροιμιαστέον, Arstt. Rhet. Al. 36, 1 ; 38, 2.