προσαναγκάζω
προσαναγκάζω, to force
Could not find προσαναγκάζον in Logeion dictionaries.
προσαναγκάζον present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of προσαναγκάζω
προσᾰναγκ-άζω,
- force or constrain besides, Th. 7.18; compress too tightly, of a bandage, Hp. Off. 8 (Pass.); force bones together, opp. ἀπαναγκάζω, Id. Art. 14.
- II increase the severity of exercises, ἀπὸ κούφων π. Id. Vict. 3.68; of military training, τῇ ἄλλῃ μελέτῃ Th. 6.72.
- III c. acc. et inf., force one to do a thing, βίῃ με προσηνάγκασσε πάσασθαι h.Cer. 413; π. τινὰ παρεῖναι, μένειν, ὁμολογεῖν, φιλεῖν, X. Cyr. 8.1.17, Pl. Smp. 217d, 223d, Prt. 346b: the inf. is freq. omitted, τοὺς μὴ δεχομένους τὰς σπονδὰς π. (sc. δέχεσθαι) Th. 5.42; π. τινά τι force him also (to do) something, Pl. Smp. 181e.
- IV constrain or compel by argument, τῷ λόγῳ τινά Id. Phlb. 13b, cf. Gal. 9.936.
- 2 π. τι εἶναι prove that a thing necessarily is, Pl. Lg. 710a, Plt. 284b.
προσ·αναγκάζω [ᾰν]
1 contraindre en outre : τινά, Thc. 5, 42, qqn ; τινά τι, Plat. Conv. 181e ; qqn à qqe ch. ; avec l’inf. Hh. Cer. 413 ; Xén. Cyr. 8, 1, 17 ; Plat. Conv. 217d, etc. contraindre à faire, etc. ; avec une prop. inf. : τι εἶναι, Plat. Leg. 710a, prouver qu’une chose est nécessairement ||
2 contenir, maintenir étroitement, Hpc. Art. 792 ; fig. τινά τινι, contenir qqn par qqe ch. Thc. 6, 72 ; presser qqn par un raisonnement, Plat. Phil. 13b ||
➳ Ao. ép. 3 sg. προσηνάγκασσε, Hh. l. c.
1. dwingen:
2. overtuigen:
προσαναγκάζω, noch dazu zwingen, nötigen ; c. inf., βίῃ με προσηνάγκασσε πάσασθαι, H.h. Cer. 413 ; Thuc. 6.72 ; Ar. Vesp. 611 ; τὸν Σωκράτη ὁμολογεῖν, Plat. Symp. 223d, u. öfter ; auch τοῖς λόγοις τινά, überzeugen, Phil. 13b ; u. mit acc. c. inf., προσηναγκάσαμεν εἶναι τὸ μὴ ὄν, wir haben dargetan, daß… etc., Polit. 284b ; Sp.
προσαναγκάζω
fut. σω
Epic aor1 -ηνάγκασσα
- Ito force or constrain besides, Thuc.
- 2to bring under command or discipline, Thuc.
- IIc. acc. et inf. to force one to do, Hhymn.; πρ. τινὰ παρεῖναι, ὁμολογεῖν Xen.; but inf. omitted, τοὺς μὴ δεχομένους τὰς σπονδὰς πρ. (sc. δέχεσθαι) Thuc.