προσαναβαίνω
προσαναβαίνω, to go up
προσανα-βαίνω, fut. -βήσομαι X. Eq.Mag. 1.2:—
- go up, or mount besides, l.c.; of water-birds, π. πρὸς τὰς πέτρας Arist. HA 617a26; π. πρὸς τὸ ὄρθιον D.C. 39.45; rise higher, as a swollen river, Plb. 3.72.4; πόλις προσαναβαίνουσα lying on a mountain side, Poll. 9.20: metaph., π. τῷ Ῥωμύλῳ go back as far as R., Plu. Thes. 1.
- II c. acc. loci, climb, ascend, τὸ σιμόν Pl.Com. 79.
προσ·αναβαίνω (f. -αναβήσομαι, ao. 2 -ανέβην, etc.)
1 monter vers, avec πρός et l’acc. Arstt. H.A. 9, 21, etc. ; abs. monter, grossir, en parl. d’un fleuve, Pol. 3, 72, 4 ; fig. remonter jusqu’à : τῷ Ῥομύλῳ, Plut. Thes. 1, remonter jusqu’à Romulus ||
2 monter encore, grossir une troupe, Xén. Hipp. 1, 12.
προσαναβαίνω, noch dazu hinan- od. hinausschreiten, -steigen ; τὸ σιμόν, Plat. com. bei Schol. Ar. Lys. 288 ; πρὸς τὰς πέτρας, Arist. H.A. 9.21 ; von Reitern, noch dazu zu Pferde steigen, Xen. Hipp. 1.12 u. Sp.; vom Fluß, anschwellen, Pol. 3.72.4, vgl. 4.39.8 ; übertr., τῷ Ῥωμύλῳ, Plut. Thes. 1, in der Erzählung bis auf R. hinansteigen.
προσαναβαίνω
fut. -βήσομαι
- to go up or mount besides, Xen.:— to rise higher, as a swollen river, Polyb.: metaph., πρ. τῷ Ῥωμύλῳ to go back to Romulus, Plut.