προσαναγκάζω
προσαναγκάζω, to force
Could not find προσηνάγκαζον in Logeion dictionaries.
προσηνάγκαζον imperfect active indicative 3rd plural, imperfect active indicative 1st singular of προσαναγκάζω
προσᾰναγκ-άζω,
- force or constrain besides, Th. 7.18; compress too tightly, of a bandage, Hp. Off. 8 (Pass.); force bones together, opp. ἀπαναγκάζω, Id. Art. 14.
- II increase the severity of exercises, ἀπὸ κούφων π. Id. Vict. 3.68; of military training, τῇ ἄλλῃ μελέτῃ Th. 6.72.
- III c. acc. et inf., force one to do a thing, βίῃ με προσηνάγκασσε πάσασθαι h.Cer. 413; π. τινὰ παρεῖναι, μένειν, ὁμολογεῖν, φιλεῖν, X. Cyr. 8.1.17, Pl. Smp. 217d, 223d, Prt. 346b: the inf. is freq. omitted, τοὺς μὴ δεχομένους τὰς σπονδὰς π. (sc. δέχεσθαι) Th. 5.42; π. τινά τι force him also (to do) something, Pl. Smp. 181e.
- IV constrain or compel by argument, τῷ λόγῳ τινά Id. Phlb. 13b, cf. Gal. 9.936.
- 2 π. τι εἶναι prove that a thing necessarily is, Pl. Lg. 710a, Plt. 284b.
προσ·αναγκάζω [ᾰν]
1 contraindre en outre : τινά, Thc. 5, 42, qqn ; τινά τι, Plat. Conv. 181e ; qqn à qqe ch. ; avec l’inf. Hh. Cer. 413 ; Xén. Cyr. 8, 1, 17 ; Plat. Conv. 217d, etc. contraindre à faire, etc. ; avec une prop. inf. : τι εἶναι, Plat. Leg. 710a, prouver qu’une chose est nécessairement ||
2 contenir, maintenir étroitement, Hpc. Art. 792 ; fig. τινά τινι, contenir qqn par qqe ch. Thc. 6, 72 ; presser qqn par un raisonnement, Plat. Phil. 13b ||
➳ Ao. ép. 3 sg. προσηνάγκασσε, Hh. l. c.
1. dwingen:
2. overtuigen:
προσαναγκάζω, noch dazu zwingen, nötigen ; c. inf., βίῃ με προσηνάγκασσε πάσασθαι, H.h. Cer. 413 ; Thuc. 6.72 ; Ar. Vesp. 611 ; τὸν Σωκράτη ὁμολογεῖν, Plat. Symp. 223d, u. öfter ; auch τοῖς λόγοις τινά, überzeugen, Phil. 13b ; u. mit acc. c. inf., προσηναγκάσαμεν εἶναι τὸ μὴ ὄν, wir haben dargetan, daß… etc., Polit. 284b ; Sp.
προσαναγκάζω
fut. σω
Epic aor1 -ηνάγκασσα
- Ito force or constrain besides, Thuc.
- 2to bring under command or discipline, Thuc.
- IIc. acc. et inf. to force one to do, Hhymn.; πρ. τινὰ παρεῖναι, ὁμολογεῖν Xen.; but inf. omitted, τοὺς μὴ δεχομένους τὰς σπονδὰς πρ. (sc. δέχεσθαι) Thuc.