προυσελέω
προυσελέω, to maltreat, insult
Could not find προυσελοῦμεν in Logeion dictionaries.
προυσελοῦμεν present active indicative 1st plural, imperfect active indicative 1st plural of προυσελέω
προυσελέω,
- treat with contumely, outrage, maltreat, ὁρῶν ἐμαυτὸν ὧδε προυσελούμενον A. Pr. 438 (προσηλούμενον with ε written over η, cod.Med.; προσελούμενον cett.); οὓς μὲν ἴσμεν εὐγενεῖς . . προυσελοῦμεν Ar. Ra. 730 cod.Rav. (προσ- cett., προυγελοῦμεν Stob.): προσηλούμενον is written in codd. of Ael. Ep. 3; Hsch. has προσέλει· προπηλακίζει, προυγελεῖν· προπηλακίζειν, ὑβρίζειν; cf. προυσελεῖν λέγουσι τὸ ὑβρίζειν EM 690.11; προσελοῦμεν· προπηλακίζομεν, ἐλαύνομεν, εἰσβάλλομεν, Suid.—The etym. is unknown.
προυσελέω-ῶ (seul. prés. act. et pass.) insulter, outrager, acc. Eschl. Pr. 435 ; Ar. Ran. 730.
Étym. p. *προϝσελέω, de *προσϝελέω.
προυσελέω, s. προσελέω.
προυσελέω
- to maltreat, insult, only in two passages, ὁρῶν ἐμαυτὸν ὦδε προυσελούμενον Aesch.; οὓς μὲν ἴσμεν εὐγενεῖς προυσελοῦμεν we insult those whom we know to be noble, Ar. deriv. uncertain