προφαγεῖν
προφαγεῖν, eat before
προφᾰγεῖν, aor. inf. of προεσθίω,
- eat before, Theopomp.Hist. 177 (a), S.E. P. 1.110, etc.
προ·φαγεῖν [ᾰ] inf. ao. 2 de προεσθίω, Thpp. 200 ; Sext. P. 1, 110, etc.