About Report a problem

Menu

σεμνύνω

σεμνύνω, to exalt, magnify

Could not find σεμνυνόντων in Logeion dictionaries.

σεμνυνόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of σεμνύνω

See σεμνυνόντων in Morpho

σεμν-ύνω,
  • = foreg. [σεμνόω], exalt, magnify, τὸν σαυτοῦ θεόν Pl. Phlb. 28b; τῷ ω̄ Id. Phdr. 244d; ἑαυτούς Id. Phlb. 28c, cf. Plt. 263d; ὑμᾶς D. 19.238; τὰ παρʼ αὑτοῖς Id. 23.212; ταῦτα περὶ ἑωυτὸν ἐσέμνυνε thus did he throw a cloak of majesty about himself, Hdt. 1.99.
    • II Med. with aor. ἐσεμνυνάμην, to be grave, solemn, esp. affect a grave and solemn air, E. Fr. 924 (lyr.); μηδʼ αὐθάδως σεμνυνόμενος χαλέπαινε Ar. Ra. 1020, cf. Av. 727; δικανικὴ καὶ ἰατρικὴ σεμνύνονται Pl. R. 405a; πρὸς σέ Id. Thg. 130b: to be reserved, of a girl, E. IA 996: with part., σεμνύνεσθαι ὥς τι ὄντε Pl. Phdr. 243a; οὐ σεμνύνεται ἐσχηματισμένη ὡς ὑπερήφανόν τι διαπραττομένη Id. Grg. 511d; σ. πολίτης ὤν Luc. Patr.Enc. 2; also σ. ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι καταλόγῳ προγόνων to be proud of . ., pique oneself on it, Pl. Tht. 175a, cf. Isoc. 16.29, D. 19.235; ἔν τινι Id. 18.258: also c. dat., ταῖς ἐξουσίαις Sosiph. 3.2; τῷ σπανίως ὁρᾶσθαι σ. X. Ages. 9.1, cf. 2, Hdn. 1.5.5: rarely c. acc., σ. τὴν μοιχείαν Id. 5.7.3: c. dupl. acc., μητρόπολιν Ὑπάταν Hld. 2.34; σ. διότι Plb. 9.35.1.

Saved

Recent