About Report a problem

Menu

σεμνύνω

σεμνύνω, to exalt, magnify

Could not find σεμνύνοντες in Logeion dictionaries.

σεμνύνοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of σεμνύνω

See σεμνύνοντες in Morpho

σεμν-ύνω,
  • = foreg. [σεμνόω], exalt, magnify, τὸν σαυτοῦ θεόν Pl. Phlb. 28b; τῷ ω̄ Id. Phdr. 244d; ἑαυτούς Id. Phlb. 28c, cf. Plt. 263d; ὑμᾶς D. 19.238; τὰ παρʼ αὑτοῖς Id. 23.212; ταῦτα περὶ ἑωυτὸν ἐσέμνυνε thus did he throw a cloak of majesty about himself, Hdt. 1.99.
    • II Med. with aor. ἐσεμνυνάμην, to be grave, solemn, esp. affect a grave and solemn air, E. Fr. 924 (lyr.); μηδʼ αὐθάδως σεμνυνόμενος χαλέπαινε Ar. Ra. 1020, cf. Av. 727; δικανικὴ καὶ ἰατρικὴ σεμνύνονται Pl. R. 405a; πρὸς σέ Id. Thg. 130b: to be reserved, of a girl, E. IA 996: with part., σεμνύνεσθαι ὥς τι ὄντε Pl. Phdr. 243a; οὐ σεμνύνεται ἐσχηματισμένη ὡς ὑπερήφανόν τι διαπραττομένη Id. Grg. 511d; σ. πολίτης ὤν Luc. Patr.Enc. 2; also σ. ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι καταλόγῳ προγόνων to be proud of . ., pique oneself on it, Pl. Tht. 175a, cf. Isoc. 16.29, D. 19.235; ἔν τινι Id. 18.258: also c. dat., ταῖς ἐξουσίαις Sosiph. 3.2; τῷ σπανίως ὁρᾶσθαι σ. X. Ages. 9.1, cf. 2, Hdn. 1.5.5: rarely c. acc., σ. τὴν μοιχείαν Id. 5.7.3: c. dupl. acc., μητρόπολιν Ὑπάταν Hld. 2.34; σ. διότι Plb. 9.35.1.

Saved

Recent