συνῳδός
συνῳδός, singing with; responsive, in harmony with
Could not find συνῳδὸν in Logeion dictionaries.
συνῳδὸν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of συνῳδός
συνῳδός (also συνᾰοιδός E. HF 787 (lyr.)), όν, (ᾠδή)
- singing or sounding in unison with, echoing or responsive to, ὄρνις . . ἄχεσι σ. E. Ph. 1518 (lyr.); θρηνήμασι φίλαι ξυνῳδοί Id. Or. 133, cf. Hel. 174 (lyr.).
- 2 abs., in harmony, accordant, λόγος Pl. Phd. 92c; ἦχος D.H. Comp. 22; ῥῆμα APl. 16.226 (Alc.); ὦ ξυνῳδοὶ κτύποι cj. in E. Supp. 73 (lyr.).
- II metaph., according with, in harmony with, c. dat., Hdt. 5.92.γʹ, E. Med. 1008, etc.; ἐμοὶ φρονῶν ξυνῳδά Ar. Av. 635 (lyr.); λόγοι σ. τοῖς ἔργοις Arist. EN 1172b5, cf. 1098b30; σ. εἰσὶν οἱ ἀστέρες τοῖς ἀποτελέσμασι PMich. in Class.Phil. 22.16; ὁκόσα πεπέρει ξυνῳδά pepper and cognate substances, Aret. CA 1.10: c. gen., τὴν ὁμοείδειαν σ. τοῦ τόνου A.D. Adv. 165.23: abs., ἴσως ξυνῳδὸς τῷ χρόνῳ γενήσεται Call.Com. 2(a) D.
συνῳδός, anc. att. ξυνῳδός, ός, όν :
1 qui unit son chant ou sa voix à, dat. Eur. Ph. 1518, Or. 133, Hel. 174, Suppl. 73 ; Luc. Sacr. 5 ||
2 fig. qui s’accorde avec, dat. Hdt. 5, 92 ; Eur. Med. 1007 ; Ar. Av. 634 ; Arstt. Nic. 10, 1, 4, etc. ; abs. Plat. Phæd. 92c ; DH. Comp. 22, etc.
Étym. σύν, ᾠδή.
1. meezingend (met), samen zingend (met),
2. overdr. overeenstemmend (met),
συνῳδός, mit oder zusammen singend, μουσεῖα θρηνήμασι ξυνῳδά, Eur. Hel. 173 ; übereinstimmend, ξυνῳδὰ φρονεῖν τινι, Ar. Av. 634 ; τάδʼ οὐ ξυνῳδὰ τοῖσιν ἐξηγγελμένοις, Eur. Med. 1008 ; Her. 5.92.3 ; Plat. Phaed. 92c ; λόγοι συνῳδοὶ τοῖς ἔργοις, Arist. eth. 10.1.4 ; διατριβὴ συνῳδὸς τῇ φιλοσοφίᾳ, Luc. Nigr. 14.
συνῳδός
ᾠδή
- Isinging or sounding in unison with, responsive, Eur.
- 2absol. in harmony, accordant, Plat.
- IImetaph. according with, in harmony with, τινί Hdt., Eur., etc.