σφακελισμός
σφακελισμός, rot
Could not find σφακελισμοῦ in Logeion dictionaries.
σφακελισμοῦ masculine genitive singular of σφακελισμός
σφᾰκελ-ισμός, ὁ,
- = sq., ὀστέων Hp. Art. 33 (pl.); τοῦ ἐγκεφάλου Id. Morb. 2.5, cf. Arist. PA 672a33; of plants, rot, Thphr. HP 4.14.2, 4, 8.10.1; of the effect of cold on the foetus, Arist. Pr. 860a19, cf. Erot. Fr. 18.
- 2 = λύπη σφοδρά, Stoic. 3.100.
- 3 epilepsy in horses, Hippiatr. 108.
σφακελισμός, οῦ (ὁ) [ᾰ] atteinte de gangrène sèche, Hpc. Art. 463, 7 ; particul. de carie, Hpc. Art. 799 ; en parl. des plantes, dessèchement, Th. H.P. 4, 14, 2.
Étym. σφακελίζω.
σφακελισμός, ὁ, = σφάκελος, Sp.