σφάλτης
σφάλτης, one who trips up
σφάλ-της, ου, ὁ,
- one who trips up or throws down, Lyc. 207.
σφάλτης, ου (ὁ) celui qui fait tomber, fig. qui fait cesser, gén. Lyc. 207.
Étym. σφάλλω.
σφάλτης, ὁ, der zum Fallen bringt, umwirft, Lycophr. 207.