σφάκτης
σφάκτης, slayer, murderer
σφάκ-της (al. σφακ-τής), ου, ὁ,
- slayer, murderer, Zen. 3.94, Aq. Da. 2.14.
σφάκτης, ου (ὁ) meurtrier, Zénob. 3, 94.
Étym. σφάζω.
σφάκτης, ὁ, Schlächter, Mörder (?).