φιλῳδός
φιλῳδός, song-loving
φῐλ-ῳδός, όν, (ᾠδή)
- song-loving, Ar. V. 270, Ra. 240 (lyr.), Eub. 84.1, Plu. QConv. 2.633a, cj. in Arist. EE 1238a37.
φιλ·ῳδός, ός, όν [ῐ] qui aime le chant, Ar. Vesp. 270, Ran. 241 ; Plut. M. 633a.
Étym. φίλος, ᾠδή.
φιλῳδός, Gesang liebend, Ar. Vesp. 270, Ran. 240 ; s. Phryn. in B.A. 71.