φίλως
φίλως, gladly
φίλως [ῐ] adv. en ami, amicalement, volontiers, Il. 4, 347 ; Hés. Sc. 45 ; Eschl. Ag. 238, etc. ; Soph. O.C. 758, etc. ; Xén. Hell. 4, 8, 5 ; Plat. Epin. 988, etc.
Étym. φίλος.
φίλως, adv. von φίλος, zuerst Il. 4.347, s. φίλος.
φίλως
[adv. fr. φίλος.]
Gladly, fain : φίλως χʼ ὁρόῳτε εἰ . . . Il. 4.347.
φίλως : gladly, Il. 4.347, Od. 19.461.