φιλωρείτης
φιλωρείτης, a lover of mountains
φῐλ-ωρείτης, ου, Dor. -τας, ὁ, (ὄρος)
- a lover of mountains, Πάν AP 6.96 (Eryc.).
φιλ·ωρείτης, ου (ὁ) adj. m. qui aime les montagnes, Anth. 6, 96.
Étym. φιλέω, ὄρος.
φιλωρείτης, ὁ, der die Berge liebt, Pan, Eryc. 1 (VI.96).
φιλωρείτης
φῐλ-ωρείτης, ου, ὁ,
ὄρος
- a lover of mountains, Anth.