φλεγέθω
φλεγέθω, to burn, scorch, burn up
Could not find φλεγέθοντα in Logeion dictionaries.
φλεγέθοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of φλεγέθω
φλεγέθω, poet. form of φλέγω, only pres.:
- I trans., scorch, burn up, πῦρ πόλιν φλεγέθει Il. 17.738:—Pass., ὄφρα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί 23.197.
- II intr., blaze, flare up, πυρὶ φλεγέθοντι 21.358, cf. Orph. Fr. 194; πυρσοί τε φλεγέθουσι Il. 18.211; κεραυνοῦ φλεγέθοντος Hes. Th. [846]; [Ἅλιος] λαμπρᾷ στεροπᾷ φλεγέθων S. Tr. 99 (lyr.), cf. E. Ph. 169 (lyr.): metaph., blaze forth, shine, A. Supp. 88 (lyr.).
φλεγέθω (seul. prés. act. et pass.)
1 tr. allumer la flamme, d’où brûler, consumer, acc. Il. 17, 738 ; 23, 197 ||
2 intr. être enflammé, d’où brûler, être ardent, Il. 18, 211 ; 21, 358 ; Hés. Th. 846 ; en parl. du soleil, Soph. Tr. 99 ; Eur. Ph. 169 ; fig. Eschl. Suppl. 87 ||
➳ Act. seul. prés. ind. Il. 17, 738 ; 18, 211 ; Eschl. l.c. ; part. Il. 21, 358 ; Eur. ll. cc. ; pass. seul. prés. opt. 3 pl. φλεγεθοίατο (p. -οιντο) Il. 23, 197.
Étym. φλέγω.
1. intrans. (op)vlammen, fel branden:
2. met acc. verbranden:
φλεγέθω, poet. Nebenform von φλέγω, nur im praes. gebräuchlich,
a) trans. brennen, sengen, verbrennen, in Brand setzen, πῦρ πόλιν φλεγέθει Il. 17.738, u. pass., ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί 23.197.
b) intr. brennen, in Feuer stehen ; Il. 18.211, 21.328 ; Hes. Th. 846 ; πάντα τοι φλεγέθει κἀν σκότῳ Aesch. Suppl. 87 ; ὦ λαμπρᾷ στεροπᾷ φλεγέθων Soph. Trach. 99, von der Sonne, wie Eur. Phoen. 172.
a) trans. brennen, sengen, verbrennen, in Brand setzen, πῦρ πόλιν φλεγέθει Il. 17.738, u. pass., ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί 23.197.
b) intr. brennen, in Feuer stehen ; Il. 18.211, 21.328 ; Hes. Th. 846 ; πάντα τοι φλεγέθει κἀν σκότῳ Aesch. Suppl. 87 ; ὦ λαμπρᾷ στεροπᾷ φλεγέθων Soph. Trach. 99, von der Sonne, wie Eur. Phoen. 172.
φλεγέθω
[φλέγω.]
- 1
To burn, blaze : πῦρ ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει Il. 17.738. Cf. Il. 18.211, Il. 21.358.
- 2
To burn, burn up, consume: ὄφρα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί Il. 23.197.
- 1
φλεγέθω , pass. opt. 3 pl. φλεγεθοίατο: parallel form of φλέγω, blaze, glow; trans., burn up, consume, Il. 17.738, Il. 23.197. (Il.)
φλεγέθω,
poetic form of φλέγω
only in pres.
- Itrans. to burn, scorch, burn up, Il.:—Pass., ὄφρα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί Il.
- IIintr. to blaze, flare up, of fire, Il.; of the sun, Soph., Eur.