φλαῦρος
φλαῦρος, petty, paltry, trivial
- = φαῦλος (EM 128.57), first in Sol. 13.15, Pi. P. 1.87, prevailing in Ion. Prose, and freq. in Att. (v. infr. I.2 and III):
- I mostly of things, petty, paltry, trivial, Sol., Pi. ll. cc.; ἀποσκήψαντος τοῦ ἐνυπνίου ἐς φλαῦρον having come to a trivial ending, Hdt. 1.120.
- 2 indifferent, bad, χώρην τῆς νῦν ἐκτήμεθα οὐκ ἐλάσσονα οὐδὲ φλαυροτέρην Id. 7.8.αʹ; φ. σημεῖον Hp. Aph. 6.52; εἴ τι φ. εἶδες A. Pers. 217 (troch.); opp. ἀγαθός, Pl. Men. 92c; opp. καλός, Democr. 63; φλαῦρʼ ἔπη μυθούμενος S. Aj. 1162; κλύειν φλαῦρα ib. 1323; φλαῦρον ἐργάσασθαί τινα to do one a mischief, Ar. Nu. 1157; φλαῦρον εἰπεῖν τινας speak disparagingly of them, ib. 834, cf. Lys. 1045 (lyr.); περί τινος Antipho 5.30, Isoc. 5.76; τῆς δόξης ταύτης φ. τι καταγιγνώσκειν Id. 15.297; φ. τι ἀπολαῦσαί Id. 8.81; γέροντα δʼ ὀρθοῦν φλαῦρὸν ὃς νέος πέσῃ it is a poor thing, S. OC 395.
- II less freq. of persons, οὐ φλαυροτάτους . . τιμωρούς not the least distinguished . ., Hdt. 7.171; τῆς στρατιῆς τὸ -ότατον the least serviceable part, Id. 1.207; οἰκίης οὐ -οτέρης not meaner, Id. 1.99.
- 2 shabby, plain, of personal appearance, τὸ εἶδος φ. Id. 6.61.
- 3 bad, opp. χρηστός, E. Med. 1103 (anap.).
- III Adv., -ρως ἔχειν to be ill, Hp. Mul. 1.26, Hdt. 3.129, 6.135, Pl. Sph. 228b; φ. ἔχειν τινός to be ill off for a thing, Th. 1.126; φ. ἔχειν τὴν τέχνην have a slight knowledge of . . Hdt. 3.130; φ. πρῆξαι τῷ στόλῳ to fare badly with . . Id. 6.94; φ. ἀκούειν to be ill spoken of, Id. 7.10.ηʹ; φ. λέγειν ὑπέρ τινος Ael. VH 8.17; φ. ἰέναι, of the καταμήνια, Hp. Steril. 241.
1. van zaken gering (in waarde), waardeloos, zwak, armzalig:
2. van pers. minderwaardig, weinig voorstellend, zwak:
schlecht, gering, nichtsnutzig, garstig usw.; εἴ τι φλαῦρον εἶδες Aesch. Pers. 213 ; Soph. Aj. 1302 ; φλαῦρʼ ἔπη μυθούμενος 1141 ; Ggstz χρηστός Eur. Med. 1103 ; φλαῦρον οὐδὲν δρᾶν Ar. Lys. 1041 ; auch φλαῦρον εἰπεῖν τινα, Nub. 824, Lys. 1044 ; Ggstz ἀγαθός Plat. Men. 92c ; Polit. 273c u. öfter, wie Folgde ; οὐδὲν ἂν φλαῦρον εἴποιμι Dem. 24.127, vgl. 158, u. sonst.
• Adv., φλαύρως ἔχειν, sich schlecht befinden, Her. 3.129, 6.135 ; φλαύρως ἔχειν τὴν τέχνην, in Beziehung auf die Kunst, d.h. die Kunst schlecht verstehen, 3.130 ; φλαύρως πρῆξαι τῷ στόλῳ, mit der Flotte Unglück haben, 6.94 ; φλαύρως ἀκούειν, wie male audire, in schlechtem Rufe stehen od. gescholten werden, 7.10.7 ; τῶν φλαύρως ἐχόντων Plat. Soph. 228b.
- 1trivial εἴ τι καὶ φλαῦρον παραιθύσσει μέγα τοι φέρεται πὰρ σέθεν P. 1.87
- Ipetty, paltry, trivial, Solon., Pind., Hdt.
- 2paltry, sorry, indifferent, bad, Aesch., Soph.; φλαῦρον ἐργάζεσθαί τινα to do one a mischief, Ar.; φλαῦρον εἰπεῖν τινα to speak disparagingly of him, Ar.
- 3useless, Soph.
- IIof persons, οὐ φλαυροτάτους τιμωρούς not the meanest or weakest avengers, Hdt.; τῆς στρατιῆς τὸ φλαυρότατον the least serviceable part, Hdt.
- 2shabby, plain, of personal appearance, Hdt.
- 3bad, opp. to χρηστός, Eur.
- IIIadv., φλαύρως ἔχειν to be ill, Hdt.; φλ. ἔχειν τινός to be ill off for a thing, Thuc.; but, φλαύρως ἔχειν τὴν τέχνην to know an art badly, Hdt.; φλ. ἀκούειν, like Lat. male audire, to be ill spoken of, Hdt.
-
…περὶ ἑωυτὸν ἐσέμνυνε τῶνδε εἵνεκεν, ὅκως ἂν μὴ ὁρῶντες οἱ ὁμήλικες, ἐόντες σύντροφοί τε ἐκείνῳ καὶ οἰκίης οὐ φλαυροτέρης οὐδὲ ἐς ἀνδραγαθίην λειπόμενοι, λυπεοίατο καὶ ἐπιβουλεύοιεν, ἀλλʼ ἑτεροῖός σφι δοκέοι εἶναι μὴ ὁρῶσι. ἐπείτε δὲ ταῦτα…
Herodotus, The Histories
-
…, πρὸς δὲ καὶ κρητῆρας ἀφειδέως οἴνου ἀκρήτου καὶ σιτία παντοῖα · ποιήσαντας δὲ ταῦτα, ὑπολιπομένους τῆς στρατιῆς τὸ φλαυρότατον, τοὺς λοιποὺς αὖτις ἐξαναχωρέειν ἐπὶ τὸν ποταμόν. ἢν γὰρ ἐγὼ γνώμης μὴ ἁμάρτω, κεῖνοι ἰδόμενοι ἀγαθὰ πολλὰ…
Herodotus, The Histories
-
…αἰσχρόν, εἰ πύθοιτό τις λόγοις κολάζειν ᾧ βιάζεσθαι πάρα. ἄφερπέ νυν · κἀμοὶ γὰρ αἴσχιστον κλύειν ἀνδρὸς ματαίου φλαῦρʼ ἔπη μυθουμένου. ἔσται μεγάλης ἔριδός τις ἀγών. ἀλλʼ ὡς δύνασαι, Τεῦκρε, ταχύνας σπεῦσον κοίλην κάπετόν τινʼ…
Sophocles, Ajax
-
…οὔ σε βουλόμεσθα, μῆτερ, οὔτʼ ἄγαν φοβεῖν λόγοις οὔτε θαρσύνειν. θεοὺς δὲ προστροπαῖς ἱκνουμένη, εἴ τι φλαῦρον εἶδες, αἰτοῦ τῶνδʼ ἀποτροπὴν τελεῖν, τὰ δʼ ἀγάθʼ ἐκτελῆ γενέσθαι σοί τε καὶ τέκνοις σέθεν καὶ πόλει φίλοις…
Aeschylus, Persians
-
…ἐσμεν αἰσχίστους λόγους, ἄναξ Ὀδυσσεῦ, τοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς ἀρτίως ; ποίους ; ἐγὼ γὰρ ἀνδρὶ συγγνώμην ἔχω κλύοντι φλαῦρα συμβαλεῖν ἔπη κακά. ἤκουσεν αἰσχρά · δρῶν γὰρ ἦν τοιαῦτά με. τί γάρ σʼ ἔδρασεν, ὥστε καὶ…
Sophocles, Ajax
-
…; λέγων πρὸς τὸν Διονύσιον. συγχωρῶ · μηδʼ ἂν πρὸς τῇ σῇ, ἔφη, φανῇ οἰκίᾳ, πείσεσθαι φλαῦρον μηδὲν παρὰ τὰ νῦν εἰρημένα. τῇ δὴ μετὰ ταύτην τὴν ἡμέραν δείλης Εὐρύβιος καὶ Θεοδότης προσηλθέτην μοι σπουδῇ τεθορυβημένω…
Plato, Letters
-
…ἐπεὶ καὶ περὶ τούτου φοβούμενος καὶ ἀπιστῶν ἐσκόπουν αὐτός τε ἐντυγχάνων καὶ ἐπυνθανόμην τῶν πολιτῶν αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς οὐδὲν φλαῦρον ἔλεγεν τὸν ἄνδρα. σκόπει δὲ καὶ αὐτὸς καὶ εὐλαβοῦ. μάλιστα μὲν οὖν, ἂν καὶ ὁπωστιοῦν σχολάζῃς ,…
Plato, Letters
-
…ἤκουσα Ἀρχεδήμου ὅτι σὺ ἡγῇ χρῆναι περὶ σοῦ μὴ μόνον ἐμὲ ἡσυχίαν ἄγειν, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐμοὺς ἐπιτηδείους τοῦ φλαῦρόν τι ποιεῖν ἢ λέγειν περὶ σέ · Δίωνα δὲ μόνον ἐξαίρετον ποιῇ. οὗτος δὲ ὁ λόγος σημαίνει, τὸ…
Plato, Letters
-
…αὐτός τε ἔχει καὶ τοῖς ζῴοις ἐναπεργάζεται. μετὰ μὲν οὖν τοῦ κυβερνήτου τὰ ζῷα τρέφων ἐν αὑτῷ σμικρὰ μὲν φλαῦρα, μεγάλα δὲ ἐνέτικτεν ἀγαθά · χωριζόμενος δὲ ἐκείνου τὸν ἐγγύτατα χρόνον ἀεὶ τῆς ἀφέσεως κάλλιστα πάντα διάγει, προϊόντος…
Plato, Statesman
-
…διακονεῖν, πρόφασιν δʼ εἶναι μηδεμίαν μηδὲ λόγον ἐπαινούμενον, ὡς ἐπʼ ἀγαθοῖς μὲν δεῖ δέχεσθαι δῶρα, ἐπὶ δὲ φλαύροις οὔ · τὸ γὰρ γνῶναι καὶ γνόντα καρτερεῖν οὐκ εὐπετές, ἀκούοντα δὲ ἀσφαλέστατον πείθεσθαι τῷ νόμῳ, μηδὲν ἐπὶ…
Plato, Laws