φλεγμαίνω
φλεγμαίνω, to be heated, inflamed, to fester
φλεγμ-αίνω, aor. ἐφλέγμηνα Ar. V. 276 (lyr.), D.C. 64.4, M.Ant. 4.49; later -ᾱνα LXX Na. 3.19:
- I trans., cause to swell up; of food, fill, nourish, opp. ἰσχναίνω, Hp. Loc.Hom. 34.
- II intr., to be heated, inflamed, fester, Id. Aph. 5.58, Prog. 7, LXX l.c.; πληγὴ φλεγμαίνουσα ib. Is. 1.6, cf.Ar. l.c., Pl. Ti. 85b.
- b to be swollen, Hp. Loc.Hom. 13.
- 2 of the sea, seethe, M.Ant. l.c.; κῦμα φλεγμαῖνον Hld. 5.17.
- 3 metaph., φλεγμαίνουσα πόλις, opp. ὑγιής, Pl. R. 372e; ἀρχὴ φλεγμαίνουσα, = σπαργῶσα καὶ θυμουμένη, Id. Lg. 691e; τὰ φ. τῶν πραγμάτων Plu. Pomp. 21; of feelings, etc., Plb. 3.86.6, Plu. Per. 6, al., Hld. 7.21; οἱ στρατιῶται ἐφλέγμηναν D.C. l.c.; also of luxury, πολυτελεῖς καὶ φλεγμαίνουσαι τράπεζαι Plu. QConv. 2.660f; also τὰ ἐν Βαβυλῶνι φλεγμαίνοντα, of extravagant court ceremonial, Philostr. VA 2.25.
φλεγμαίνω (f. -ανῶ, ao. ἐφλέγμηνα)
I tr. enflammer, échauffer, d’où dilater par la chaleur, gonfler, p. opp. à ἰσχναίνω, Hpc. 410, 10 ; 419, 46 ||
II intr. être enflammé, s’enflammer, être en combustion, en parl. du feu, Plut. M. 953f ; en parl. du corps, être enflammé, Plat. Tim. 85b ; joint à τὸ ζέον, Plat. Phil. 46d ; d’où être enflé, joint à οἰδῶντι, Plut. M. 452a ; en parl. d’un œil enflammé, Plut. Phoc. 2 ; cf. Geop. 16, 5 ; des organes, en gén. Hpc. Progn. 38, 32 ; Ar. Vesp. 277 ; Arstt. H.A. 8, 21 ; p. opp. à τῶν ὑγιαινόντων, T. Locr. 103b ; fig. être enflammé, être excité, en parl. de combattants, Plut. M. 448b ; de soldats, DC. 64, 4 ; de gens en colère, Plut. Arat. 46 ; de l’autorité publique surexcitée, Plat. Leg. 691e ; Plut. Num. 8, etc. ; d’effervescence populaire, Plut. Pomp. 21 ; de passions, Plut. M. 164, Per. 6, Arist. c. Cat. ma. etc. ; d’abondance, joint à πολυτελεῖς, Plut. M. 660f ; en parl. du langage emphatique et boursouflé, Philstr. 77, etc. ; p. suite, se dilater ou se gonfler, au propre, en parl. de l’eau ou de la mer, Hld. 5, 17 ; M. Ant. 4, 49 ; avec ὑπό : ὑπὸ πλήθους καὶ φορᾶς γάλακτος, Plut. M. 321a, se gonfler par suite de l’abondance et de l’afflux du lait ; fig. avec ἀπό : ἀπὸ πικρασμοῦ, Spt. Ps. 6, 8, par l’effet de la colère ||
➳ [Le second ε dans ἐφλέγμαινεν bref, Ar. Vesp. 277] ; ao. réc. ἐφλέγμανα [μᾱ] Spt. Nah. 3, 13 ; Geop. 12, 12, 2 ; M. Ant. 4, 49.
Étym. φλέγμα.
φλεγμαίνω, aor. ἐφλέγμηνα u. ἐφλέγμᾱνα,
1) trans., entzünden, aufschwellen, aufblähen, nähren, auch von Speisen, Ggstz ἰσχναίνω, Hippocr.
2) intr., erhitzt, entzündet sein ; Plat. sagt Tim. 85b ὅσα δὲ φλεγμαίνειν λέγεται τοῦ σώματος ἀπὸ τοῦ κάεσθαί τε καὶ φλέγεσθαι διὰ χολὴν γέγονε πάντα ; öfters übertr., πόλις, ἀρχή, im Ggstz von ὑγιής, in Verwirrung sein, Rep. II.372e, Legg. III.691e ; aber πόλις φλεγμαίνουσα = eine der Hitze ausgesetzte Stadt Pol. 9.4.23, aufschwellen, Ar. Vesp. 276 ; auch vom Meere, brausen, wogen, τὰ φλεγμαίνοντα τοῦ ὕδατος M.Ant. 4.49 ; vgl. Heliod. 5.17 ; u. übertr. vom Aufbrausen heftiger Leidenschaften, Sp.; auch φλεγμαίνοντος τότε τοῦ πάθους, von frischer Trauer, Pol. 3.86.6.
1) trans., entzünden, aufschwellen, aufblähen, nähren, auch von Speisen, Ggstz ἰσχναίνω, Hippocr.
2) intr., erhitzt, entzündet sein ; Plat. sagt Tim. 85b ὅσα δὲ φλεγμαίνειν λέγεται τοῦ σώματος ἀπὸ τοῦ κάεσθαί τε καὶ φλέγεσθαι διὰ χολὴν γέγονε πάντα ; öfters übertr., πόλις, ἀρχή, im Ggstz von ὑγιής, in Verwirrung sein, Rep. II.372e, Legg. III.691e ; aber πόλις φλεγμαίνουσα = eine der Hitze ausgesetzte Stadt Pol. 9.4.23, aufschwellen, Ar. Vesp. 276 ; auch vom Meere, brausen, wogen, τὰ φλεγμαίνοντα τοῦ ὕδατος M.Ant. 4.49 ; vgl. Heliod. 5.17 ; u. übertr. vom Aufbrausen heftiger Leidenschaften, Sp.; auch φλεγμαίνοντος τότε τοῦ πάθους, von frischer Trauer, Pol. 3.86.6.
φλεγμαίνω
φλέγμα
- to be heated, inflamed, to fester, φλεγμαίνουσα πόλις, opp. to ὑγιής, Plat.