ψεκτός
ψεκτός, blamed, blameable
ψεκ-τός, ή, όν,
- blameworthy, opp. ἐπαινετός, Pl. Cra. 416c, Arist. EN 1108a16, Plb. 3.4.1, etc. Adv. -τῶς Poll. 4.26 (s. v. l.).
ψεκτός, ή, όν, blâmable, Plat. Crat. 416d ; Arstt. Nic. 2, 9, 8, etc. ; Pol. 3, 4, 1 et 7.
Étym. vb. de ψέγω.
ψεκτός, adj. verb. von ψέγω, getadelt, zu tadeln, tadelnswürdig, im Ggstz von ἐπαινετός, Plat. Crat. 416d.
• Adv. ψεκτῶς , Sp.
• Adv. ψεκτῶς , Sp.
ψεκτός, ή, όν
verb. adj.
- blamed, blameable, Plat.