ψεκτικός
ψεκτικός, censorious
ψεκ-τικός, ή, όν,
- censorious, Arist. Rh.Al. 1421b9, Poll. 5.117; τὸ -κόν Stoic. 2.62. Adv. -κῶς Poll. 5.118.
ψεκτικός, ή, όν, enclin à blâmer, Arstt. Rhet. Al. 4, 1.
Étym. ψέγω.
ψεκτικός, zum Tadeln gehörig, geneigt, tadelsüchtig, εἶδος λόγων Anaxim. rhet. 1.
• Adv. ψεκτικῶς , Sp.
• Adv. ψεκτικῶς , Sp.