ἀδύνατος
ἀδύνατος, ἀδύνατος, unable, weak; impossible
Could not find ἀδυνατωτέρα in Logeion dictionaries.
ἀδυνατωτέρα feminine nominative dual comparative, feminine vocative dual comparative, feminine accusative dual comparative, feminine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of ἀδύνατος
- I of persons, unable to do a thing, c. inf., Hdt. 3.138, Epich. 272, E. HF 56, etc.; ἀ. εἰπεῖν Arist. Rh. 1379a2; ἀ. ὥστε . . Onos. 1.13: Comp., τὸν δυνατώτερον τοῦ -ωτέρου [πλέον ἔχειν] Pl. Grg. 483d: Sup. -ώτατος, λέγειν Eup. 95.
- 2 abs., without strength, powerless, weakly, Hdt. 5.9, E. Ion 596, Andr. 746; οἱ ἀ. men disabled for service, whether as invalids or paupers, Lys. 24 tit., Arist. Ath. 49.4; ἐν τοῖς ἀ. μισθοφορεῖν Aeschin. 1.103; ἀ. σώματι Lys. 2.73; ἀ. χρήμασι poor, Th. 7.28; εἴς τι Pl. Hp.Mi. 366b; οἱ -ώτατοι persons of no importance, Phld. Herc. 1457.8; of ships, disabled, Hdt. 6.16; τὸ ἀ. want of strength, Pl. Hp.Ma. 296a; τὰ ἀ. disabilities, D. 18.108.
- II of things, impossible, E. Or. 665, Hel. 1043; ἐλπίδες unrealizable, Democr. 58; τὸ ἀ. Arist. Cael. 280b12; ἡ εἰς τὸ ἀ. ἀπαγωγή reductio ad impossibile, APr. 29b5; ὁ διὰ τοῦ ἀ. συλλογισμός, ἡ διὰ τοῦ ἀ. δεῖξις, ib. 34b30, 45a35; ἀδύνατα βούλομαι Lync. 1.12:—ἀδύνατόν [ἐστι] c. inf., Hdt. 1.32, al.; ἀδύνατά [ἐστι] Pi. P. 2.81, Hdt. 1.91, 6.106, Th. 1.59; ἀ. ὑμῖν ὥστε . . Pl. Prt. 338c; ὑμέας καταλελάβηκε ἀ. τι βοηθέειν Hdt. 9.60; τὰ ἀ. καρτερεῖν E. IA 1370; τολμᾶν ἀδύνατα Id. Hel. 811; ἀδυνάτων ἐρᾶν Id. HF 318, cf. Luc. DDeor. 13.1[8], etc.; prov., ἀδύνατα θηρᾷς Macar. 1.26: Comp. -ώτερον, ἔτι . . εἰ οἷόν τε . . Pl. Tht. 192b, cf. Prm. 138d: Sup., ὃ δὴ πάντων -ώτατον Id. Phlb. 15b.
- III Adv. -τως without power or skill, feebly, ἀμύνεσθαι Antipho 4.3.3, cf. 3.3.4 (Comp.), Lys. 12.3:—ἀ. ἔχειν to be unwell, Pl. Ax. 364b; to be unable, c. inf., Arist. Rh.Al. 1435a16; ἀ. ἔχει it is impossible, Epicur. Ep. 2 p.49 U.; ἀ. λέγεται it is an impossible story, Phld. Rh. 2.122 S.—Rare in poetry: Trag. only in E.
I gener. de pers.
1 sent. fís. débil, que no tiene fuerzas, enfermo
ἄνδρες
ἀ. σώματι
ἀ. τοῖς ὄμμασι
τοῖς ποσίν
τὰ κυκλικὰ ... ἀδύνατα
los cuerpos que giran no tienen fuerza
• subst. τὸ ἀ. falta de fuerzas Pl.Hp.Ma.296a
• fig. οἱ ἀ. débiles en la fe, Ep.Rom.15.1.
2 inválido, inútil
ἐν τοῖς ἀδυνάτοις μισθοφορεῖν
πρεσβύτεροι καὶ ἀδύνατοι
• de un campo estéril
ἀ. πρὸς καρπούς
• de un barco inutilizado Hdt.6.16.
3 sin poder, sin influencia, sin importancia
νῆσοι
πόλις
• subst.
οἱ ἀ.
gentes sin importancia, sin poderἀ. χρήμασι
pobres, económicamente débiles, insolventes
4 incapaz de, impotente para gener. c. inf.
σιγῆν
προσφέρειν
προσωφελεῖν
εἰπεῖν
ἀ. τοῦτο τὸ πρᾶγμα
εἴς ταῦτα
ἀδυνάτους αὐτοὺς πόει καὶ ἀτελεῖς
en una defixión
II
1 imposible
ἔργα
ἐλπίδες
ὑμέας καταλελάβηκε ἀ. τι βοηθέειν
τῶν ἀδυνάτων δή τι συμβαίνειν φαίνεται
τινὰ διεγέλα ὡς ἀπίθανα καὶ ἀδύνα[τὰ ἐόν]τα
• subst.
τὸ τολμᾶν δ' ἀδύνατ' ἀνδρὸς οὐ σοφοῦ
tentar lo imposible no es propio de un sabioἀδυνάτων ... ἐρᾶν
desear lo imposibleἀδύνατα βούλομαι
ἀδύνατα θηρᾷς
δι' ἀδυνάτου
por imposibilidadτὰ ἀ.
demandas imposiblesτὸ ἀ. τοῦ νόμου
lo imposible para la ley
• ἀδύνατον c. inf., c. o sin ἐστί:
τὰ ἀγένητα ... ἀ. μαρτυρηθῆναι
συλλαβεῖν
ἀποφυγεῖν
τὸ παραυτίκα ποιέειν
ἐκβαλεῖν
πολεμεῖν
συμβαίνειν
• lóg.
ἡ εἰς τὸ ἀ. ἀπαγωγή
reducción al absurdoὁ διὰ τοῦ ἀδυνάτου συλλογισμός
ἡ διὰ τοῦ ἀ. δεῖξις
2 contra lo que nada se puede hacer, inevitable
τὰ ἀ. ἡμῖν καρτερεῖν
3 ὁ ἀ. causa judicial insostenible consistente en presentar algo imposible de creer, Fortunat.Rh.83.12.24.
III adv. -ως
1 débilmente
ἀμύνεσθαι
τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι
ἀπιθάνως λέγεται καὶ ἀ.
ἀ. ἔχειν
encontrarse enfermo
2 c. inf. ser incapaz de
ἀ. ἔχει πρεσβεύειν
1. van pers. krachteloos, zwak:
2. van zaken onbruikbaar, buiten dienst (van schepen).
3. onpers. n. onmogelijk;
2) Pass. unmöglich, τὸ ἀδύνατον u. τὰ ἀδ., die Unmöglichkeit, Her. 9.60 ; Eur. Iph.A. 1370 ; καὶ χαλεπὰ ἔργα Xen. Cyr. 1.1.3 ; An. 5.6.10 ; ἀδύνατόν ἐστι τυχεῖν Pind. N. 7.55 ; ἐθέλειν Plat. Rep. II.381c ; ἀδύνατά ἐστι, Pind. P. 2.81 ; Thuc. 8.60 ; ἀδ. ὑμῖν, ὥστε ἑλέσθαι Plat. Prot. 338c.
• Adv., ἀδυνάτως ἔχειν, unmöglich sein, nicht im Stande sein, Antiph. 5.76 ; Plat. Axioch. 364b ; πρὸς τὰς στρατείας Plut. Ages. 27.
- 1impossible c. acc. and inf. ἀδύνατα δʼ ἔπος ἐκβαλεῖν κραταιὸν ἐν ἀγαθοῖς δόλιον ἀστόν P. 2.81 τυχεῖν δʼ ἕν ἀδύνατον εὐδαιμονίαν ἅπασαν ἀνελόμενον N. 7.55
- Iof persons, unable to do a thing, c. inf., Hdt., Eur., etc.
- 2absol. without strength, powerless, Hdt., Eur., etc.; οἱ ἀδύνατοι men disabled for service, incapable, Aeschin., etc.; ἀδύνατος χρήμασι poor, Thuc.; εἴς τι Plat.:—of ships, disabled, Hdt.:— τὸ ἀδ. want of strength, Plat.; τὰ ἀδ. disabilities, Dem.
- IIof things, that cannot be done, impossible, Eur., Plat., etc.; ἀδύνατόν or ἀδύνατά ἐστι, it is impossible, Hdt., etc.: τὸ ἀδ. impossibility, Hdt.; τολμᾶν ἀδύνατα, ἀδυνάτων ἐρᾶν Eur.
-
…οὐκ ἔστιν. ἀλλὰ τῇ δικαιοσύνῃ δὴ οἱ δίκαιοι ἀδίκους ; ἢ καὶ συλλήβδην ἀρετῇ οἱ ἀγαθοὶ κακούς ; ἀλλὰ ἀδύνατον. οὐ γὰρ θερμότητος οἶμαι ἔργον ψύχειν ἀλλὰ τοῦ ἐναντίου. ναί. οὐδὲ ξηρότητος ὑγραίνειν ἀλλὰ τοῦ ἐναντίου .…
Plato, Republic
-
…ἠνάγκασμαι ὑπὸ τῶν γεγενημένων τούτου κατηγορεῖν, ὥστε πολλάκις εἰς πολλὴν ἀθυμίαν κατέστην, μὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἐμαυτοῦ τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι. ὅμως δὲ πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς ὡς ἂν δύνωμαι διʼ ἐλαχίστων…
Lysias, Speeches
-
…, οἵαν, ᾧ ἂν ἐγγένηται, εἴτε πόλει τινὶ εἴτε γένει εἴτε στρατοπέδῳ εἴτε ἄλλῳ ὁτῳοῦν, πρῶτον μὲν ἀδύνατον αὐτὸ ποιεῖν πράττειν μεθʼ αὑτοῦ διὰ τὸ στασιάζειν καὶ διαφέρεσθαι, ἔτι δʼ ἐχθρὸν εἶναι ἑαυτῷ τε καὶ τῷ ἐναντίῳ…
Plato, Republic
-
…ἀλλὰ βεβουλεῦσθαι μία δὲ βουλή · τῆς γὰρ ἐπιούσης νυκτὸς πάντα ταῦτα δεῖ πεπρᾶχθαι, εἰ δʼ ἔτι περιμενοῦμεν, ἀδύνατον καὶ οὐκέτι οἷόν τε. ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ, ὦ Σώκρατες, πείθου μοι καὶ μηδαμῶς ἄλλως ποίει. ὦ…
Plato, Crito
-
…φίλε, τῶν ἀνθρώπων ἀνάγκη ἀδικωτέρους γίγνεσθαι. ἔοικεν. ἆρʼ οὖν τῇ μουσικῇ οἱ μουσικοὶ ἀμούσους δύνανται ποιεῖν ; ἀδύνατον. ἀλλὰ τῇ ἱππικῇ οἱ ἱππικοὶ ἀφίππους ; οὐκ ἔστιν. ἀλλὰ τῇ δικαιοσύνῃ δὴ οἱ δίκαιοι ἀδίκους ; ἢ…
Plato, Republic
-
…μῖσος ἐμποιεῖν ὅπου ἂν ἐνῇ, οὐ καὶ ἐν ἐλευθέροις τε καὶ δούλοις ἐγγιγνομένη μισεῖν ποιήσει ἀλλήλους καὶ στασιάζειν καὶ ἀδυνάτους εἶναι κοινῇ μετʼ ἀλλήλων πράττειν ; πάνυ γε. τί δὲ ἂν ἐν δυοῖν ἐγγένηται ; οὐ διοίσονται καὶ μισήσουσιν…
Plato, Republic
-
…γὰρ ἂν τούτων ἀνιαρότερον γένοιτο, ἢ τεκεῖν μὲν καὶ θρέψαι καὶ θάψαι τοὺς αὑτῶν, ἐν δὲ τῷ γήρᾳ ἀδυνάτους μὲν εἶναι τῷ σώματι, πασῶν δʼ ἀπεστερημένους τῶν ἐλπίδων ἀφίλους καὶ ἀπόρους γεγονέναι, ὑπὲρ δὲ τῶν αὐτῶν πρότερον…
Lysias, Speeches
-
…αὐτούς ; ἀληθῆ λέγεις. ἦ οὖν ἔγνωμεν ἄν ποτε τίς τέχνη ὑπόδημα βέλτιον ποιεῖ, μὴ εἰδότες ὑπόδημα ; ἀδύνατον. οὐδέ γε τίς τέχνη δακτυλίους βελτίους ποιεῖ, ἀγνοοῦντες δακτύλιον. ἀληθῆ. τί δέ ; τίς τέχνη βελτίω…
Plato, Alcibiades 1
-
…. ἆρʼ οὖν ποτε, ὦ Θρασύμαχε, ψυχὴ τὰ αὑτῆς ἔργα εὖ ἀπεργάσεται στερομένη τῆς οἰκείας ἀρετῆς, ἢ ἀδύνατον ; ἀδύνατον. ἀνάγκη ἄρα κακῇ ψυχῇ κακῶς ἄρχειν καὶ ἐπιμελεῖσθαι, τῇ δὲ ἀγαθῇ πάντα ταῦτα εὖ πράττειν .…
Plato, Republic
-
…οὖν ποτε, ὦ Θρασύμαχε, ψυχὴ τὰ αὑτῆς ἔργα εὖ ἀπεργάσεται στερομένη τῆς οἰκείας ἀρετῆς, ἢ ἀδύνατον ; ἀδύνατον. ἀνάγκη ἄρα κακῇ ψυχῇ κακῶς ἄρχειν καὶ ἐπιμελεῖσθαι, τῇ δὲ ἀγαθῇ πάντα ταῦτα εὖ πράττειν. ἀνάγκη .…
Plato, Republic