ἀδυνασία
ἀδυνασία, weakness, inability, poverty
ἀδῠνᾰσία, ἡ,
- = ἀδυναμία, Hdt. 3.79, 7.172, Th. 8.8: c. gen., ἀ. τοῦ λέγειν Id. 7.8:—also ἀδυναστία, v.l. for -ασία in D.H. Dem. 26, cf. Gloss. (ἀδύναστος, ib.), and ἀδυνατία, Dinol. 9.
1 debilidad física Hdt.3.79.
2 de pueblos carencia de fuerza militar Hdt.7.172, D.C.40.12.1, c. gen. subjet.
τῶν Ἀθηναίων
3 incapacidad, impericia
τοῦ λέγειν
ἀδυνασία, ας (ἡ) [ᾰῠνᾰ] c. ἀδυναμία, Thc. 7, 8, etc. ||
➳ Ion. -ίη, Hdt. 3, 79, etc.
Étym. ἀδύνατος.
ἀδυνασία, ἡ, = ἀδυναμία, τοῦ λέγειν Thuc. 7.8 ; Her. 3.79, 7.172.
ἀδυνασία
=ἀδυναμία
- Hdt., etc.; c. gen., ἀδ. τοῦ λέγειν Thuc.