ἀμφιμάχομαι

ἀμφι-μάχομαι [ᾰ], Ep. Verb, only pres and impf.,

• fight round:
• • • 1 c. acc., assail, besiege, Ἴλιον ἀμφεμάχοντο Il. 6.461; Τρώων πόλιν 9.412; στρατόν 16.73.
    • 2 c. gen., fight for, as for a prize, of defenders and assallants, τείχεος ἀμφεμάχοντο 15.391; νέκυος δὲ δὴ ἀ. 18.20; χώρας SIG 527.151 (Dreros, iii B. C.).

ἀμφιμάχομαι, (μάχομαι), umkämpfen, um etwas kämpfen, Ἴλιον Il. 6.461, πόλιν 9.412, στρατόν 16.73, νῆσον 18.208 ; auch mit dem gen., τείχεος 15.391, νέκυος 18.20.16.496, 533 Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι vgl. Scholl. Aristonic.; vgl. ἀμφὶ νέκυι μάχωμαι 16.526.

ἀμφιμάχομαι

[ἀμφι- 3, ἀμφι- 4.]

• • 1

    With acc., in local sense, to fight round or about: Ἴλιον Il. 6.461. Cf. Il. 9.412, Il. 16.73, Il. 18.208.

  • 2

    With genit., to fight for the possession of: τείχεος Il. 15.391. Cf. Il. 16.496 = 533, Il. 18.20.

ἀμφιμάχομαι : fight around or for; πόλιν, Il. 9.412; νέκυος, τείχεος (as for a prize), Il. 15.391. (Il.)

ἀμφιμάχομαι

• • • 1Dep., only in pres. and imperf., to fight round:
    • 1c. acc. to besiege, Il.
    • 2c. gen. to fight for, Il.