ἀντιμαίνομαι
ἀντιμαίνομαι, to rage
Could not find ἀντιμεμηνότα in Logeion dictionaries.
ἀντιμεμηνότα perfect active participle neuter accusative plural, perfect active participle neuter nominative plural, perfect active participle neuter vocative plural, perfect active participle masculine accusative singular of ἀντιμαίνομαι
ἀντιμαίνομαι, pf. part. ἀντιμεμηνώς,
- to be filled with passion for a lover in return, Luc. DMeretr. 12.2.
- 2 rage against, βρονταῖς Διός APl. 16.30 (Gem.).
1 enloquecer a su vez
οὐδὲ γὰρ τὸν μαινόμενον ἀντιμαινόμενός τις ἰᾶται
• esp. del amor apasionarse por su parte, enamorarse locamente por su parte
ὄψει ... ἀνακαιόμενον ... καὶ ἀντιμεμηνότα
2 enfurecerse contra c. dat.
βρονταῖς ... Διός
ἀντι·μαίνομαι, être furieux contre ou en retour, A. Pl. 30 (ao. 2 ἀντεμάνην) ; Luc. D. mer. 12, 2.
Étym. part. pf. ἀντιμεμηνώς.
ἀντιμαίνομαι, dagegen rasen, toben, Διὸς βρονταῖς ἀντεμάνην Gem. 3 (Plan. 30); von der Liebe, heftige Leidenschaft erwidern, ἀντιμεμηνότα Luc. D. Mer. 12.2.
ἀντιμαίνομαι
- Pass. to rage or bluster against, τινί Anth.