ἀντίμαχος
ἀντίμαχος, capable of meeting in war
ἀντίμᾰχ-ος, ον,
- capable of meeting in war, τινί App. Hisp. 9.
enemigo comparable Poet. (Pi.?) en POxy.2736.2a.2,
οὐ γὰρ εἶναί τινας ἀντιμάχους αὐτοῖς ἔτι ἐπὶ Ῥωμαίους
• simpl. contrario, adversario, enemigo
εἶς ... τις ... τῶν ἀντιμάχων χιλίους ἀναιρήσει
ἀ. τῇ τῶν Ἀρειανῶν αἱρέσει
ἀντίμαχος, ος, ον [μᾰ]
1 qui lutte contre, adversaire, Ath. 154e ||
2 c. ἀξιόμαχος, App. Iber. 9.
Étym. ἀντιμάχομαι.
ἀντίμαχος, (μάχη), widerstreitend, Ath. IV.154f ; = ἀξιόμαχος, App. Hisp. 9.