ἁρμονικός
ἁρμονικός, skilled in music; harmonic
Could not find ἁρμονικὰ in Logeion dictionaries.
ἁρμονικὰ feminine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural, feminine nominative singular, feminine vocative singular of ἁρμονικός
- skilled in music, Pl. Phdr. 268d; ἁ. οὐ μάγειρος musician, Damox. 2.49 codd.
- II musical: τὰ -κά theory of music, Pl. Phdr. 268e, Arist. Metaph. 1077a5; ἡ ἐν τοῖς μαθήμασιν -κή (sc. ἐπιστήμη) mathematical theory of music, ib. 997b21; ἁ. πραγματεία a treatise thereon, Plu. Mus. 2.1142f; ἁρμονικὰ στοιχεῖα, title of work by Aristoxenus; ἁρμονικοί, οἱ, students of ἁρμονική, οἱ κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς ἁ. Arist. Top. 107a16; with play on (b), Aristox. Harm. p.I M.
- b of or in the enharmonic scale, νόμος Plu. Mus. 2.1133e.
- c ἁ. κίνησις, of the pulse, in harmony with physical state, Gal. 19.376.
- III Arith., harmonic, μέσα Archyt. 2; ἁ. ἀναλογία Ph. 1.27, Nicom. Ar. 2.22, Theo Sm. p.114 H.; μεσότης Arist. Fr. 47; λόγοι Ph. 1.22 (Sup.); λόγοι κατʼ ἀριθμὼς ἁ. συγκεκραμένοι Ti.Locr. 96a, cf. Arist. de An. 406b29.
- IV ἁ. γυμνάσιον training by rule of thumb, Philostr. Gym. 53.
- V metaph., capable of harmonizing, τακτικοὶ καὶ ἁ. Plu. QConv. 2.618c; of God, ib. Frig. 946f.
- VI Adv. -κῶς ib. Mus. 1138e, Iamb. Comm.Math. 32.
I mús.
1 experto en música, armonizador de pers.,
ὥσπερ ἂν μουσικὸς ἐντυχὼν ἀνδρὶ οἰομένῳ ἁρμονικῷ εἶναι
ἀνάγκη ... ταῦτ' ἐπίστασθαι τὸν μέλλοντα ἁρμονικὸν ἔσεσθαι
• subst.
ἁρμονικός, οὐ μάγειρος
οἱ κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς ἁρμονικοί
(como dicen) los expertos en música según la teoría matemáticaοἱ πλεῖστοι τῶν ἁρμονικῶν
ὁ θεὸς ἁ. καλεῖται καὶ μουσικός
2 relativo a la armonía, armónico, musical de abstr.
ἡ ἁρμονικὴ πραγματεία
ἐπιστήμη
• subst.
τὰ ἁρμονικά
• esp. en tít. de tratados musicales
Ἁρμονικός
Ἁρμονικά
Ἁρμονικῶν στοιχείων
3 en la escala enarmónica armónico
νόμος
τρόπος
συμφωνία
• de una de las notas
μέσαι δέ ἐντι τρῖς τᾷ μουσικᾷ, μία μὲν ἀριθμητικά, δευτέρα δὲ ἁ γεωμετρικά, τρίτα δ' ὑπεναντία, ἃν καλέοντι ἁρμονικάν
• subst. ἡ ἁρμονική, τὸ ἁρμονικόν componente principal de la música junto con el ritmo armonía, melodía, armónica
ἡ ἁρμονική
τῆς μουσικῆς ... πρῶτον τὸ ἁρμονικόν
τὸ ἁ.
•
op. ἀστρονομία
II como término téc. relativo a la proporción, en la terminología músico-matemática armónico, en proporción armónica
(ἡ ἁρμονία) δύο μεσότητας ἔχει· ἀριθμητικήν τε καὶ ἁρμονικήν
ἁρμονικὴ ἀναλογία
ἀριθμητικοὶ καὶ ἁρμονικοὶ ... λόγοι
λόγοι ... κατ' ἀριθμὼς ἁρμονικὼς συγκεκραμένοι
• de los elementos del alma ordenados
κατὰ τοὺς ἁρμονικοὺς ἀριθμούς
•
οὐδὲν γὰρ ἄλλο τὸ ἁρμονικόν (τῆς τεχνολογίας
III
1 que esta en armonía, armonizado, ajustado del pulso en rel. c. el estado físico
σφυγμός ἐστιν ... ἔλεγχος ἐν ἁρμονικῇ κινήσει
• del alma en rel. c. el cuerpo
αἱ δ' ἁρμονικαὶ συμμετρίαι
• de la preparación física
τὸ ἁρμονικὸν γυμνάσιον
2 fig. temperante
τακτικὸς καὶ ἁ. ἀνήρ
IV adv. -ῶς en proporción armónica Iambl.Comm.Math.32.
- skilled in music, Plat.:— τὰ ἁρμονικά, music, Plat.