ἐπιδεκτικός
ἐπιδεκτικός, capable of containing
Could not find ἐπιδεκτικόν in Logeion dictionaries.
ἐπιδεκτικόν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἐπιδεκτικός
ἐπιδεκ-τικός, ή, όν,
- capable of containing πόλεων Str. 3.4.13.
- 2 capable of, c. gen., Chrysipp.Stoic. 2.64, Phld. Ir. p.81 W.; admitting, ἄρθρου A.D. Pron. 63.19; γύμνασμα ἐ. ἠθῶν καὶ παθῶν Theon Prog. 10; receptive, ἐ. αἴτιον, opp. ποιητικόν, Alex.Aphr. Febr. 25.
ἐπιδεκτικός, ή, όν :
1 capable de contenir, Str. 163 ||
2 capable de, Plut. M. 1055c.
Étym. ἐπιδέχομαι.
ἐπιδεκτικός, ή, όν, aufnehmend, τινός, Sp.; οὔτε ἡ τῆς χώρας φύσις πόλεων ἐπιδεκτικὴ πολλῶν ἐστιν Strab. III.163.