ἐπιθέω
ἐπιθέω, to run at
Could not find ἐπιθέοντός in Logeion dictionaries.
ἐπιθέοντός present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of ἐπιθέω
ἐπιθέω,
- run upon, at or after, Hdt. 9.107, X. Cyn. 6.10: abs., App. Hisp. 90; ἐ. πρὸς τὴν μάχην Hdn. 6.7.8.
- 2 metaph., ἡ ἐπιθέουσα εἰς ἀνθρώπους ἀπάτη Plot. 2.9.6; to be diffused over, πᾶσι τοῖς ἀληθέσι Id. 5.3.17, al.
- II run upon the surface of water, Arist. HA 551b22.
ἐπι·θέω (seul. prés. et impf. ἐπέθεον)
I courir sur (la surface de l’eau) Arstt. H.A. 5, 19, 13 ||
II avec idée d’hostilité :
1 courir vers ou contre, Hdt. 9, 107 ; τινά, App. Iber. 27, vers qqn ; πρὸς μάχην, Hdn 6, 7, au combat ||
2 poursuivre, Xén. Cyn. 6, 10.
ἐπιθέω, (θέω), herbei-, herzulaufen, ὁλκάς Plut. Marc. 14 ; bes. feindlich, Her. 9.107 ; πρὸς τὴν συσταδὸν μάχην Hdn. 6.7.19 ; verfolgen, vom Jäger, Xen. Cyn. 8.10 ; Folgde : τινά, App. Hisp. 27.
ἐπιθέω
fut. -θεύσομαι
- to run at or after, Hdt., Xen.