ἐπιθείασις
ἐπιθεί-ᾰσις, εως, ἡ, = sq. 1, Plu. Col. 2.1117a (pl.).
ἐπιθείασις, εως (ἡ) [ᾰ] attestation au nom des dieux, Plut. M. 1117a.
Étym. ἐπιθειάζω.
ἐπιθείασις, ἡ, das Anrufen, Beschwören der Götter, Plut. adv. Col. 17.