ἐπιπείθομαι
ἐπιπείθομαι, to be persuaded to
Could not find ἐπιπείθεθʼ in Logeion dictionaries.
ἐπιπείθεθʼ present active imperative 2nd plural, present active indicative 2nd plural, present middle indicative 3rd singular, imperfect middle indicative 3rd singular, imperfect active indicative 2nd plural of ἐπιπείθομαι
ἐπιπείθ-ομαι,
- to be persuaded, εἴ τις ἐμοὶ ἐπιπείσεται . . οἴκαδʼ ἴμεν Il. 17.154; ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ Od. 2.103.
- 2 trust to, put faith in, μαρτυρίοισι A. Ag. 1095 (lyr.), cf. IG 14.1389ii 32.
- 3 comply with, obey, τινί Il. 1.218, Hes. Sc. 369; εὖ παραινεῖς, κἀπιπείσομαι S. El. 1472.
ἐπι·πείθομαι :
1 se laisser persuader par : τινι, Il. 17, 154 ; Od. 2, 103, par qqn ||
2 p. suite, ajouter foi à : μαρτυρίοισιν, Eschl. Ag. 1095, à des témoignages ||
3 obéir à, être docile à : τινι, Hés. Sc. 369, à qqn ; abs. Soph. El. 1472.
ἐπιπείθομαι, pass. mit fut. med., sich überreden lassen, überzeugt werden, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ Od. 2.103 u. öfter ; μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι Aesch. Ag. 1066 ; Einem gehorchen, ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται Il. 1.218 ; εἴ τις ἐμοὶ ἐπιπείσεται οἴκαδʼ ἴμεν 17.154, wenn er mir folgen wird ; εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι Soph. El. 1464. In Prosa kommt es nicht vor.
ἐπιπείθομαι , ipf. ἐπεπείθετο, fut. ἐπιπείσομαι: allow oneself to be prevailed upon, Od. 2.103, Od. 10.406; hence, obey, τινί.
ἐπιπείθομαι
fut. σω
Pass., fut. mid. -πείσομαι
- 1to be persuaded to a certain end, Hom.
- 2to trust to, put faith in, c. dat., Aesch.
- 3to comply with, obey, Hes., Soph.