ἐπιπείθομαι

ἐπιπείθ-ομαι,

• to be persuaded, εἴ τις ἐμοὶ ἐπιπείσεται . . οἴκαδʼ ἴμεν Il. 17.154; ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ Od. 2.103.
• • • 2 trust to, put faith in, μαρτυρίοισι A. Ag. 1095 (lyr.), cf. IG 14.1389ii 32.
    • 3 comply with, obey, τινί Il. 1.218, Hes. Sc. 369; εὖ παραινεῖς, κἀπιπείσομαι S. El. 1472.

ἐπιπείθομαι, pass. mit fut. med., sich überreden lassen, überzeugt werden, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ Od. 2.103 u. öfter ; μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι Aesch. Ag. 1066 ; Einem gehorchen, ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται Il. 1.218 ; εἴ τις ἐμοὶ ἐπιπείσεται οἴκαδʼ ἴμεν 17.154, wenn er mir folgen wird ; εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι Soph. El. 1464. In Prosa kommt es nicht vor.

ἐπιπείθομαι , ipf. ἐπεπείθετο, fut. ἐπιπείσομαι: allow oneself to be prevailed upon, Od. 2.103, Od. 10.406; hence, obey, τινί.

ἐπιπείθομαι fut. σω Pass., fut. mid. -πείσομαι

• • • 1to be persuaded to a certain end, Hom.
    • 2to trust to, put faith in, c. dat., Aesch.
    • 3to comply with, obey, Hes., Soph.