ἐπιπέλομαι

ἐπιπέλομαι,

• come to or upon, οὐδέ τις ἄλλη νοῦσος ἐπὶ στυγερὴ πέλεται . . βροτοῖσι Od. 15.408, cf. 13.60: elsewh. only in Ep. aor.2 part. ἐπιπλόμενος rolling on, approaching, ἀλλʼ ὅτε δὴ ὄγδοόν μοι ἐπιπλόμενον ἔτος ἦλθεν when the eighth revolving year had come, 7.261; ἐπιπλομένων ἐνιαυτῶν Hes. Sc. 87, Th. 493 (v. ἐνιαυτός) ; ἐπιπλ. νυκτί, ἐπιπλ. ἠοῦς A.R. 2.1231, 4.670, etc.; of persons, Id. 3.25, 127; in hostile sense, attacking, assaulting, Id. 1.465; so of a storm, νέφος . . ἐπιπλ. ἄφατον S. OT 1314 (lyr.). (Cf. περιτέλλομαι, ἐπιτέλλω (B).)

ἐπιπέλομαι, (πέλομαι), herankommen ; bei Hom. außer den Stellen, die man als Tmesis hierherrechnet, wie οὐδέ τις ἄλλη νοῦσος ἐπὶ στυγερὴ πέλεται βροτοῖσιν Od. 15.408, vgl. 13.60, nur im sync. aor. ἐπιπλόμενος ; ἀλλʼ ὅτε δὴ ὄγδοόν μοι ἐπιπλόμενον ἔτος ἦλθεν, als herankommend das achte Jahr genaht war, 7.261, 14.287 ; ähnlich ἐπιπλομένου ἐνιαυτοῦ Hes. Th. 493, wie Sc. 87 τάχα ἄμμες ἐπιπλομένων ἐνιαυτῶν γεινόμεθα, nach Verlauf der Zeiten (vgl. περιπέλομαι;) Sp., wie Ap.Rh. ἤματι ἄλλῳ νυκτί τʼ ἐπιπλομένη 2.1001. – Im feindlichen Sinne nahen, νέφος ἐμὸν ἐπιπλόμενον ἄφατον, vom Unglück, Soph. O.R. 1314, wie τάρβος Ap.Rh. 4.465 ; auch ἐπιπλόμεναι δέ μιν, zu ihr gekommen, 3.205.

†ἐπιπέλομαι

[ἐπι- 11.]

Neut. aor. pple. ἐπιπλόμενον.

Of time, to come on or round: ἐπιπλόμενον ἔτος (the pple. adjectivally, revolving) Od. 7.261 = Od. 14.287.

ἐπιπέλομαι : only syncopated part., ἐπιπλόμενον ϝέτος, on-coming, on-rolling year, Od. 7.261 and Od. 14.287.

ἐπιπέλομαι πέλω

• Dep., to come to or upon a person, c. dat., Od.; Epic syncop. part. aor2 ἐπιπλόμενος, coming on, approaching, ἐπιπλόμενον ἔτος the coming year, Od.; of a storm, like Lat. ingruens, Soph.