ἐφαμαρτάνω
ἐφαμαρτάνω, seduce to sin
ἐφᾰμαρτάνω, causal,
- seduce to sin, LXX Je. 39(32).35.
- II abs., miss oneʼs aim, Tryph. Trop. p.194 S.
ἐφ·αμαρτάνω [ᾰμ] induire à pécher, Spt. Jer. 39, 35.
Étym. ἐπί, ἁ.
ἐφαμαρτάνω, (ἁμαρτάνω), zu einem Fehler verlocken, od. noch dazu fehlen, LXX.