ἐφαπλόω
ἐφαπλόω, to spread out or unfold over
ἐφαπλ-όω,
- spread or unfold over, ἄωτον Orph. A. 1336: c. gen., λέων . . γυῖα γῆς ἐφαπλώσας Babr. 95.2; στῆθος ἐφαπλώσας . . ὄχθης Nonn. D. 15.9: c. dat., δίκτυα νεπόδεσσιν ἐ. ib. 20.385; ἐρετμοῖς χεῖρας Orph. A. 457: metaph., ἐ. τὸ ἀγαθὸν διὰ τοῦ κόσμου Hierocl. in CA 21 p.467 M.:—Pass., τοὺς ἐμπροσθίους πόδας ἐφηπλῶσθαι ταῖς χερσί to have the skin of the front feet spread over the hands, Longus 1.20; σκότος ἐφήπλωται v.l. in Plu. Superst. 2.167a.
ἐφ·απλόω-ῶ, déployer sur, étendre sur : χεῖρας ἐρετμοῖς ἐφ. Orph. Arg. 455, allonger les mains sur les rames ; γυῖα γῆς ἐφ. Babr. 95, 2, étendre ses membres sur la terre, en parl. d’un lion ; στῆθος ἐφ. ὄχθης, Nonn. D. 15, 9, sa poitrine sur le rivage ; au pass. Plut. M. 167a.
Étym. ἐπί, ἁ.
ἐφαπλόω, darüber entfalten u. ausbreiten ; χρύσειον ἄωτον Orph. Arg. 1344 ; Eumath. amor. I p. 8 ; Plut. u. a.Sp., γυῖα Babr. 95.2.
ἐφαπλόω
fut. ώσω
- to spread or fold over, Babr.