ἐφάμιλλος
ἐφάμιλλος, a match for, equal to, rivalling
ἐφάμιλλος [ᾰ], ον, (ἅμιλλα)
- a match for, equal to, rivalling, ἐ. γίγνεσθαί τινι X. Mem. 3.3.12, Isoc. 1.12 codd.; ἀρχὴ ἐ. ταῖς μεγίσταις Plb. 32.8.3; τὸ ἐ. equality, evenness, Plu. Symp. 2.153f. Adv. -λως, ἀγωνίσασθαι Id. Cleom. 39, cf. Aristaenet. 1.2.
- II Pass., regarded as an object of rivalry or contention, ἐφαμίλλου τῆς εἰς τὴν πατρίδα εὐνοίας ἐν κοινῷ πᾶσι κειμένης D. 18.320; ἐφάμιλλον ποιεῖν τι Id. 20.102; νίκην ἐ. ποιεῖν Plu. Apophth. Lac. 2.214d; ὅπως ἐφάμιλλον ᾖ πᾶσι . . φιλοδοξεῖν IG 2(2).1227.20, cf. 1292.18.
ἐφ·άμιλλος, ος, ον [ᾰ]
1 pass. qui est un sujet de rivalité, au sujet duquel on rivalise, Dém. 331, 9 ; 488, 13 ||
2 act. qui rivalise avec, dat. Xén. Mem. 3, 3, 12 ; Isocr. 4c ; Pol. 32, 23, 3 ; τὸ ἐφάμιλλον, Plut. M. 153b, 617c, émulation, rivalité.
Étym. ἐπί, ἅμιλλα.
1. waarover gestreden wordt, inzet van strijd:
2. wedijverend met,
ἐφάμιλλος, was ein Gegenstand des Streites u. Wetteifers ist, ἐφαμίλλου τῆς εἰς τὴν πατρίδα εὐνοίας ἐν κοινῷ πᾶσι κειμένης, obwohl Alle in der Liebe zum Vaterlande wetteifern können, Dem. 18.320 ; ἐφάμιλλον ποιεῖν τὸ ποιεῖν ἀλλήλους εὖ, das Wohltun zum Gegenstande des Wetteifers machen, 20.102 ; – wetteifernd womit, nahe kommend, ähnlich, οὐδεὶς τούτῳ ἐφάμιλλος γίγνεται Xen. Mem. 3.3.12 ; τοῖς τοῦ πατρὸς ἐπιτηδεύμασι, nacheifern, Isocr. 1.12 ; ἐφ. τοῖς μεγίστοις Pol. 32.23.3, öfter, wie Plut.; auch adv., Cleom.39 ; Aristaen. 1.2.
ἐφάμιλλος
ἐφ-άμιλλος (ᾰ), ον
ἅμιλλα
- Ia match for, equal to, rivalling, ἐφ. γίγνεσθαί τινι Xen.
- IIpass. regarded as an object of rivalry or contention, Dem.