ἐφάπτω
ἐφάπτω, to bind on, mid. touch
- bind on or to, πότμον ἐφάψαις ὀρφανόν having fixed it as his doom, Pi. O. 9.60; τί δʼ . . ἐγὼ λύουσʼ ἂν ἢ ʼφάπτουσα προσθείμην πλέον; what should I gain by undoing or by making fast [Creon’s command]? v.l. in S. Ant. 40; ἔγνω . . τοὔργον κατʼ ὀργὴν ὡς ἐφάψειεν τόδε he knew that she had made fast (i.e. perpetrated) the deed, Id. Tr. 933:—Pass., 3 sg. pf. and plpf. ἐφῆπται, -το, is or was hung over one, fixed as oneʼs fate or doom, c. dat. pers., Τρώεσσι κήδεʼ ἐφῆπται Il. 2.15, cf. 6.241; Τρώεσσιν ὀλέθρου πείρατʼ ἐφῆπται 7.402, cf. Od. 22.41; ἐφῆπτο ib. 33; ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται Il. 21.513.
- II Med., aor. 1 ἐφηψάμην, 3 sg. ἐφάψατο Pi. P. 8.63; lay hold of, once in Hom., ἐπὴν χείρεσσιν ἐφάψεαι ἠπείροιο Od. 5.348, cf. Thgn. 6, A. Supp. 412, etc.; ἱκέτης ἔφαψαι πατρός S. Aj. 1172, etc.; ξίφους E. El. 1225 (lyr.); partake of food, Iamb. VP 3.17; treat, ἰατρῶν δίκην ἐ. Philostr. VA 8.7; ἐπεί γε τοῦδʼ ἐφάπτομαι τόπου reach it, E. Hel. 556; σκοπιᾶς ἐφάψασθαι ποδοῖν Pi. N. 9.47.
- b Geom., touch, Euc. 3 Def. 3, etc.; in Arist., of a circle, pass through angular points, Mete. 376b9; of a point, lie on a circle as locus, ib. 376a6.
- c as law-term, c. gen., claim as oneʼs property, S. OC 859, Pl. Lg. 915c, GDI 1883.17 (Delph.), Milet. 3 No.140.29: c. dat., GDI 1780.8 (Delph.).
- d generally, lay violent hands upon, τοίχου, ἱματίου, Pl. R. 574d.
- 2 lay hold of or reach with the mind, attain to, τοῦ ἀληθοῦς Id. Smp. 212a; ἐ. τινὸς μνήμῃ, αἰσθήσει, Id. Phdr. 253a, Phd. 65d; ἐ. ἀμφοῖν τῇ ψυχῇ Id. Tht. 190c (c. acc., dub. in Lg. 664e); ἐ. λόγων touch upon, meddle with, Pi. O. 9.12; ζητημάτων Pl. Lg. 891c; apply oneself to, ἐξηγήσεως Gal. 16.558.
- 3 c. dat. rei, apply oneself to, ἔπεσι, τέχναις, κελεύθοις ζωᾶς, Pi. O. 1.86, P. 8.63, N. 8.36.
- 4 c. gen. rei, εἴδεος ἐπαμμένος possessing a certain degree of beauty, Hdt. 1.199, 8.105; τὰ ἐν τῷ μέσῳ ἁπάσης ταύτης τῆς ἕξεως ἐφαπτόμενα [σώματα] bodies possessing all these qualities in moderation, Pl. Lg. 728e; θηριώδους καὶ ἀλόγου μᾶλλον ἢ λογικῆς ἐφάπτεσθαι δοκεῖ φωνῆς, of the sibilant s, D.H. Comp. 14.
- 5 follow, come next, f.l. for ἐφεψάσθω, Theoc. 9.2.
- III Pass., to be kindled: hence, blush, Id. 14.23.
1. act. met acc. vastmaken; alleen overdr. aanstichten:
2. med. met gen. (soms dat.)
a. raken, aanraken:
b. beetpakken, grijpen:
c. aanpakken, zich bezighouden met:
1) daran heften, knüpfen (nach Phot. eigtl. ἐπὶ τοῦ δῆσαι λελυμένον τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος, zubinden); μὴ καθέλοι μιν αἰὼν πότμον ἐφάψαις ὀρφανόν, ein kinderloses Geschick verhängend, Pind. Ol. 9.64 ; so pass., Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται, Il. 2.15, es ist über sie verhängt, u. öfter, gew. vom bevorstehenden Unglück, wie Il. 6.241, ὡς ἤδη Τρώεσσιν ὀλέθρου πείρατʼ ἐφῆπται 7.402 ; ähnlich ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται 21.513 ; τοὔργον ὡς ἐφάψειεν τόδε, d.i. unternehmen, Soph. Trach. 929, vgl. λύουσα ἢ ʼφάπτουσα Ant. 40, l.d.
2) med., Etwas berühren, anfassen, ergreifen, gew. τινός τινι, Etwas womit, ἐπὴν χείρεσσιν ἐφάψεαι ἠπείροιο, wenn du erfaßt haben wirst, Od. 5.348 ; ὀχέων χερί Pind. P. 9.11 ; σκοπιᾶς ἄλλας ποδοῖν, eine andere Warte betreten, d.i. höhern Ruhm erlangen, N. 9.47 ; δῆρις ῥυσίων ἐφάψεται Aesch. Suppl. 407 ; ἐφάψομαι γὰρ οὐ ταύταιν μόναιν Soph. O.C. 863, Hand anlegen ; ἱκέτης ἔφαψαι πατρός Aj. 1151 ; vgl. Eur. Ion 1057, El. 1225 ; τῆς κεφαλῆς ἐφήψατο Ar. Plut. 728 ; in Prosa nicht selten, im eigtl. Sinne u. übertr., ὁπόσοι τῶν περὶ φύσεως ἐφήψαντο ζητημάτων Plat. Legg. X.891c ; λόγων Pind. Ol. 9.13, μαντευμάτων τέχναις P. 8.63, sich an Etwas machen, es unternehmen ; ἐπιτηδευμάτων, Plat. Rep. III.394e ; geistig Etwas erfassen, τοῦ ἀληθοῦς Crat. 212a ; ἀληθείας Tim. 90c ; mit dem Zusatz ἐπιστήμῃ Rep. VII.534c, wie μνήμῃ Phaedr. 253a ; αἰσθήσει τινός Phaed. 65d ; öfter Plut. – Eigentümlich εἴδεος ἐπαμμένος, mit Schönheit ausgestattet, begabt, Her. 1.199, 8.105 ; in Verbindung mit Etwas stehen, Anteil haben an Etwas, καθαροῦ ἐφάπτεσθαι Plat. Phaed. 67b. – Pind. vrbdt es auch mit dat., οὐδʼ ἀκράντοις ἐφάψατʼ ἔπεσιν Ol. 1.86 ; κελεύθοις ἁπλόαις ζωᾶς ἐφαπτοίμαν N. 8.36. Bei Theocr. 9.2 ἐφαψάσθω absol., er soll folgen, v.l. ἐφεψάσθω.
[ἐφ-, ἐπι- 3, ἐπι- 5.]
2 sing. aor. subj. mid. ἐφάψεαι Od. 5.348.
3 sing. pf. pass. ἐφῆπται Il. 2.15, 32, 69, Il. 7.402, Il. 12.79, Il. 21.513: Od. 22.41.
3 sing. plupf. ἐφῆπτο Il. 6.241: Od. 22.33.
- 1
To fasten upon; hence, fig., in pass., with dat., to be the lot or portion of: ἀθατάτοισιν ἔρις ἐφῆπται Il. 21.513.
To impend inevitably over, be fated to: Τρώεσσι κήδεʼ ἐφῆπται Il. 2.15 = 32 = 69. Cf. Il. 6.241, Il. 7.402, Il. 12.79: Od. 22.33, 41.
- 2
To lay hold of, touch.
In mid., with genit.: ἐπὴν ἐφάψεαι ἠπείροιο Od. 5.348.
- 1
- a act., fasten (upon) μὴ καθέλοι μιν αἰὼν πότμον ἐφάψαις ὀρφανὸν γενεᾶς O. 9.60
- b med.,
- α c. gen., lay hold of ὑπέδεκτο δʼ ἀργυρόπεζʼ Ἀφροδίτα Δάλιον ξεῖνον θεοδμάτων ὀχέων ἐφαπτομένα χερὶ κούφᾳ P. 9.11 met., οὔτοι χαμαιπετέων λόγων ἐφάψεαι O. 9.12 οὐκ ἔστι πρόσωθεν θνατὸν ἔτι σκοπιᾶς ἄλλας ἐφάψασθαι ποδοῖν N. 9.47
- β c. dat., met., employ οὐδʼ ἀκράντοις ἐφάψατο ἔπεσι O. 1.86 μαντευμάτων τʼ ἐφάψατο συγγόνοισι τέχναις P. 8.60 ἀλλὰ κελεύθοις ἁπλόαις ζωᾶς ἐφαπτοίμαν N. 8.36
- Ito bind on or to, λύουσα ἢ ʼφάπτουσα undoing or making fast, Soph.; τοὖργον ὡς ἐφάψειεν τόδε that she had made fast (i. e. perpetrated) the deed, Soph.:—Pass., 3rd sg. perf. and plup. ἐφῆπται, -το, is or was hung over one, impends over, is fixed as oneʼs doom, c. dat., Τρώεσσι κήδεʼ ἐφῆπται Il.
- IIMid. to lay hold of, grasp, reach, c. gen., Od., Theogn., Soph.
- 2to lay hold of with the mind, attain to, Lat. assequi, c. gen., Plat.
- 3in Pind. also c. dat. (like θιγγάνω, ψαύω) , to apply oneself to.
- 4Hdt. uses part. perf. pass. with gen., εἴδεος ἐπαμμένος possessed of a certain degree of beauty.
- 5to follow, come next, Theocr.
-
…τοῦδε παῖς τε καὶ γυνή, τάφον περιστελοῦντε δυστήνου νεκροῦ. ὦ παῖ, πρόσελθε δεῦρο καὶ σταθεὶς πέλας ἱκέτης ἔφαψαι πατρός, ὅς σʼ ἐγείνατο. θάκει δὲ προστρόπαιος ἐν χεροῖν ἔχων κόμας ἐμὰς καὶ τῆσδε καὶ σαυτοῦ τρίτου ,…
Sophocles, Ajax
-
…πέφυκας εἴτʼ ἐσθλῶν κακή. τί δʼ, ὦ ταλαῖφρον, εἰ τάδʼ ἐν τούτοις, ἐγὼ λύουσʼ ἂν ἢ ʼφάπτουσα προσθείμην πλέον ; εἰ ξυμπονήσεις καὶ ξυνεργάσει σκόπει. ποῖόν τι κινδύνευμα ; ποῦ γνώμης ποτʼ εἶ ; εἰ τὸν…
Sophocles, Antigone
-
…· οὐ γὰρ ἔτʼ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται · ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται ἐκ Διός · ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσίν · ὣς ὃ μὲν εἰπὼν ᾤχετʼ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος…
Homer, Iliad
-
…οἰκία, καὶ τὠπὸ τούτου οὐκ οὕτω μέγα τί οἱ δώσεις ὥς μιν λάμψεαι. ὅσσαι μέν νυν εἴδεός τε ἐπαμμέναι εἰσὶ καὶ μεγάθεος, ταχὺ ἀπαλλάσσονται, ὅσαι δὲ ἄμορφοι αὐτέων εἰσί, χρόνον πολλὸν προσμένουσι οὐ δυνάμεναι τὸν νόμον…
Herodotus, The Histories
-
…· οὐ γὰρ ἔτʼ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται · ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται. ὣς φάτο, βῆ δʼ ἄρʼ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε · καρπαλίμως δʼ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν…
Homer, Iliad
-
…ἄγαν ᾠνωμένον, ὅπως ἄνατα ταῦτα πρῶτα μὲν πόλει, αὐτοῖσί θʼ ἡμῖν ἐκτελευτήσει καλῶς, καὶ μήτε δῆρις ῥυσίων ἐφάψεται μήτʼ ἐν θεῶν ἕδραισιν ὧδʼ ἱδρυμένας ἐκδόντες ὑμᾶς τὸν πανώλεθρον θεὸν βαρὺν ξύνοικον θησόμεσθʼ ἀλάστορα, ὃς οὐδʼ ἐν Ἅιδου…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…δείσαντες, οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν, οὔτε τινʼ ἀνθρώπων νέμεσιν κατόπισθεν ἔσεσθαι · νῦν ὑμῖν καὶ πᾶσιν ὀλέθρου πείρατʼ ἐφῆπται. ὣς φάτο, τοὺς δʼ ἄρα πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν · πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπη φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον…
Homer, Odyssey
-
…τε κασιγνήτους τε ἔτας τε καὶ πόσιας · ὃ δʼ ἔπειτα θεοῖς εὔχεσθαι ἀνώγει πάσας ἑξείης · πολλῇσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπτο. ἀλλʼ ὅτε δὴ Πριάμοιο δόμον περικαλλέʼ ἵκανε ξεστῇς αἰθούσῃσι τετυγμένον · αὐτὰρ ἐν αὐτῷ πεντήκοντʼ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο…
Homer, Iliad
-
…δέ, τόδε κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τανύσσαι ἄμβροτον · οὐδέ τί τοι παθέειν δέος οὐδʼ ἀπολέσθαι. αὐτὰρ ἐπὴν χείρεσσιν ἐφάψεαι ἠπείροιο, ἂψ ἀπολυσάμενος βαλέειν εἰς οἴνοπα πόντον πολλὸν ἀπʼ ἠπείρου, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι. ὣς ἄρα φωνήσασα…
Homer, Odyssey
-
…· οὐ γὰρ ἔτʼ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται · ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται ἐκ Διός · ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μηδέ σε λήθη αἱρείτω εὖτʼ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ .…
Homer, Iliad