ἐφημοσύνη

ἐφημοσύνη, ἡ, (ἐφίημι)

• command, behest, οὐδʼ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε Il. 17.697, cf. Od. 12.226, Pi. P. 6.20, S. Ph. 1144 (lyr.): pl., A.R. 1.33.

ἐφημοσύνη, ἡ, = ἐφετμή ; οὐδʼ ἃς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησεν Il. 17.697 ; ἐπειδὴ πᾶσαν ἐφημοσύνην ἀπέειπεν Od. 16.340 ; ὀρθὰν ἄγεις ἐφημοσύναν Pind. P. 6.20, das Gebot befolgen ; Soph. Phil. 1129 u. sp.D., wie Ap.Rh. 1.3.

ἐφημοσύνη

-ης, ἡ

[ἐφίημι1.]

• • 1

    = ἐφετμή 1 Il. 17.697: Od. 12.226.

  • 2

    A message given in charge to deliver: ἐπεὶ πᾶσαν ἐφημοσύνην ἀπέειπεν Od. 16.340.

For Pindar, see also: ἐφημοσύνα

ἐφημοσύνη (ἐφίημι) = ἐφέτμη.

ἐφημοσύνη, ἡ, ἐφίημι = ἐφετμή, Pind., Soph.