ἔφημαι

ἔφημαι, pf. Pass. used as a pres., (cf. ἧμαι)

• to be seated on, sit on, κληΐδεσσιν ἐφήμενοι Od. 12.215; [θρόνῳ] 6.309; πύλῃσιν Nic. Al. 507: c. gen., πόντου θινὸς ἐφήμενος S. Ph. 1124, cf. Lyc. 367; to be seated at or in, δόμοις, τάφῳ, A. Ag. 1217, Ch. 501: c. acc., βρέτας ἐφήμενος Id. Eu. 409; τάφον Id. Fr. 157 (ἐφιμένη cod. Hsch.): βωμία ἐφημένη, = βωμῷ ἐ., E. Supp. 93.
• • II act as assessor (cf. ἔφεδρος, Παλλὰς οἵ τʼ ἐφήμενοι A. Eu. 629.
  • III ἐπήμενοι dub. sens. (or from έφίημι?) in Alc. Supp. 4.14.

ἔφημαι, (ἧμαι), darauf, daran, dabei sitzen, θρόνῳ, Od. 6.309, auf dem Stuhle, wie κληΐδεσσι 12.215 ; ἔχουσα νώτοις δεσπότην ἐφήμενον Eur. Bacch. 1072 ; τοὺς δόμοις ἐφημένους νέους Aesch. Ag. 1190 ; τάφῳ Ch. 494 ; auch βρέτας, als Schutzflehender am Bilde der Gottheit sitzen, Eum. 387 ; μητέρα βωμίαν ἐφημένην Eur. Suppl. 93 ; – c. genit., πόντου θινὸς ἐφήμενος Soph. Phil. 1109 ; τάφοι χοιράδων ἐφήμενοι Lycophr. 367.

ἔφημαι

[ἐφ-, ἐπι- 1, ἐπι- 2.]

To be seated, sit, on or by.

With dat.: θρόνῳ Od. 6.309, κληΐδεσσιν Od. 12.215.

ἔφημαι : sit upon or at. (Od.)

ἔφημαι perf. pass. used as a pres. cf. ἧμαι

• • Ito be set or seated on, to sit on, θρόνῳ Od.; also c. gen., θινὸς ἐφήμενος Soph.:— to be seated at or in, δόμοις Aesch.: —also c. acc., βρέτας ἐφήμενος Aesch.
  • IIto act as assessor (cf. ἔφεδρος), Παλλὰς οἵ τ’ ἐφήμενοι Aesch.