ἠρεμαῖος

ἠρεμ-αῖος, α, ον,

• quiet, gentle, λῦπαι, ἡδοναί, Pl. Lg. 734a; γένεσις Id. Plt. 307a; πῦρ ἠ. a slight fever, Hp. Mul. 1.38; σμικρὰ καὶ ἠ., opp. μεγάλα καὶ σφοδρά, Pl. Lg. 733c: Comp., πόλιν -οτέραν ποιεῖν Plu. Sol. 31: irreg., ἠρεμέστερος X. Cyr. 7.5.63, Thphr. Vent. 29. Adv. -αίως, = ἠρέμα, X. Eq. 9.5, Gp. 12.14.1: Comp. -αίτερον (v.l. -αιότερον) Arist. Mete. 368a12; -εστέρως ἔχειν X. Cyr. 3.1.30.

ἠρεμαῖος, (vgl. ἠρέμα), ruhig ; γένεσις Plat. Polit. 306e, nachher durch ἡσυχαῖος, βραδύς u. ä. erkl., dem σφοδρός, ὀξύς entgeggstzt, wie σμικρὰ καὶ ἠρεμαῖα verbunden ist Legg. V.733c ; πῦρ, gelindes Fieber, Hippocr.; ἠρεμαιότερον, Arist. Meteor. 2.8, Bekker ἠρεμαίτερον.
• Adv. ἠρεμαίως , z.B. προσάγεσθαι τῷ χαλινῷ, entgeggstzt dem ἐξαπιναίως σπᾶν, Xen. Eq. 9.5 ; Sp. S. auch ἠρεμής.

ἠρεμαῖος, α, ον adj. of ἠρέμα,

• still, quiet, gentle, Plat.:—irreg. comp. ἠρεμέστερος, Xen. adv. -αίως, ἠρέμα, Xen.; comp. -εστέρως Xen.