ἠρεμής
*ἠρεμής, seul. cp. ἠρεμέστερος, α, ον, c. ἠρεμαῖος, Xén. Cyr. 7, 5, 63 ; Arstt. Meteor. 2, 8 ; Th. Vent. 29.
ἠρεμής, *ἠρεμής, ές, = ἠρεμαῖος, nur im Komparat. ἠρεμέστερος, ruhiger, Xen. Cyr. 7.5.63, u.
• adv. ἠρεμεστέρως , 3.1.30. Auch Arist. Meteor. 2.8 u. Theophr.
• adv. ἠρεμεστέρως , 3.1.30. Auch Arist. Meteor. 2.8 u. Theophr.