ἠρινός
ἠρινός, of or in spring
Could not find ἠρινὸν in Logeion dictionaries.
ἠρινὸν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἠρινός
ἠρῐνός, ή, όν, (ἦρ)
- = ἐαρινός, ἄνεμος Sol. 13.19; φύλλα Pi. P. 9.46; κάλυκες Cratin. 98; λειμών E. Supp. 448; φθέγματα Ar. Av. 683 (lyr.); χρόνος X. HG 3.2.10: neut. as Adv., in spring, γῆ τʼ ἠρινὸν θάλλουσα E. Fr. 316.3; ὅταν ἠρινὰ . . χελιδὼν κελαδῇ Ar. Pax 800.
ἠρινός, ή, όν [ῐ] du printemps, Pd. P. 9, 82 ; Eur. Suppl. 448 ; Ar. Av. 683 ; neutre adv. ἠρινόν, Eur. fr. 318, 3 ; ἠρινά, Ar. Pax 800, au printemps.
Étym. contr. d’ ἐαρινός.
ἠρινός, = ἐαρινός (was zu vgl.); λειμών Eur. Suppl. 462 ; φύλλα Pind. P. 9.47 ; χρόνος Xen. Hell. 3.2.10 ; χειμών Ael. N.A. 3.13.
ἠρῐνός
- 1of spring ὅσσα τε χθὼν ἠρινὰ φύλλʼ ἀναπέμπει P. 9.46 ]πετάλοις ἠρ[ Δ. 3. 19.
ἠρινός
ἠρῐνός, ή, όν
ἦρ
= ἐαρινός
- of or in spring, Solon., Eur.: —neut. pl. as adv., in spring, Ar.