ὀλοφυρτικός
ὀλοφυρτικός, querulous
Found ὀλοφυρτικὸς with different accentuation.
ὀλοφυρτικὸς masculine nominative singular of ὀλοφυρτικός
ὀλοφυρ-τικός, ή, όν,
- inclined to lamentation, querulous, Arist. EN 1125a9. Adv. -κῶς J. BJ 6.5.3.
ὀλοφυρτικός, ή, όν, plaintif, qui se lamente, Arstt. Nic. 4, 3, 32.
Étym. ὀλοφύρομαι.
ὀλοφυρτικός, zum Wehklagen gehörig, geneigt, klagend, kläglich, Arist. eth. 4.3 u. Sp.
ὀλοφυρτικός, ή, όν
from ὀλοφύρομαι
- querulous, Arist.