ὑπέρκομπος
ὑπέρκομπος, overweening, arrogant
Could not find ὑπέρκομπον in Logeion dictionaries.
ὑπέρκομπον Adjective: masculine accusative singular, Adjective: feminine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of ὑπέρκομπος
ὑπέρκομπος, ον,
- overweening, arrogant, τὸν ὑ. θηρῶσα Φάωνʼ Men. 312 (anap.); ταῖς ὑπερκόμποις σαγαῖς A. Th. 391; σῆμʼ ὑπέρκομπον τόδε ib. 404; τῶν ὑπερκόμπων ἄγαν φρονημάτων Id. Pers. 827; ὑπερκόμπῳ θράσει ib. 831: c. dat. modi, αἱ δʼ ὑπέρκομποι τάχει [νῆες] extraordinary, ib. 342 (s. v. l.). Cf. sq.
ὑπέρ·κομπος, ος, ον, qui fait grand bruit, d’où :
1 qui se vante outre mesure, orgueilleux, présomptueux, Eschl. Sept. 391, etc. ||
2 extraordinaire, remarquable, Eschl. Pers. 342.
Étym. ὑ. κόμπος.
ὑπέρκομπος, eigentl. übermäßig lärmend, bes. unmäßig großprahlend, übermütig ; σῆμα Aesch. Spt. 386 ; Ζεύς τοι κολαστὴς τῶν ὑπερκόμπων ἄγαν φρονημάτων ἔπεστιν Pers. 813 ; θράσος 817 ; übh. übermäßig, außerordentlich, νῆες ὑπέρκομποι τάχει, ausgezeichnet an Schnelligkeit, 334.
ὑπέρκομπος
ὑπέρ-κομπος, ον,
- overweening, arrogant, Aesch.