ὑπερκορύφωσις
ὑπερκορύφωσις, projecting point
ὑπερκορύφωσις [ρῠ], εως, ἡ,
- projecting point or end, Hp. Anat. 1 (pl.).
ὑπερ·κορύφωσις, εως (ἡ) [ρῠ] pointe ou extrémité saillante, Hpc. 916a.
Étym. ὑ. κορυφόω.
ὑπερκορύφωσις, ἡ, überstehende Spitze, Hippocr.